Znaki identyfikujące materiał opakowania służą do tego, aby w jednoznaczny sposób wskazać, z jakiego surowca wykonano opakowanie. W handlu ma to znaczenie praktyczne: ułatwia prawidłową segregację odpadów na zapleczu, pomaga w edukowaniu klienta i ogranicza pomyłki przy sortowaniu.
Odpowiedź wskazująca symbol szkła (najczęściej spotykany zapis to GL w ramach systemów identyfikacji materiałów opakowaniowych) jest poprawna, ponieważ bezpośrednio odnosi się do opakowań wykonanych ze szkła.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, jeżeli przedstawiają znaki innych materiałów, np. papieru/tektury, tworzyw sztucznych albo metali. Typowym źródłem pomyłek jest to, że część symboli "recyklingowych" wygląda podobnie (np. strzałki w trójkącie), ale nie każdy taki znak oznacza szkło. Dlatego na egzaminie warto:
- odróżniać znak materiałowy (co to za surowiec) od ogólnych znaków recyklingu (informacja o możliwości przetworzenia),
- uczyć się grupami: szkło, papier, tworzywa, metal,
- patrzeć na cały piktogram (symbol + ewentualny skrót), a nie na pojedynczy element graficzny.
Jeżeli w arkuszu odpowiedzi są obrazkami, poprawny wybór to ten, który jednoznacznie wskazuje na szkło.
