Układy sieciowe oznacza się literami opisującymi sposób połączenia źródła zasilania z ziemią oraz sposób połączenia części przewodzących dostępnych (obudów urządzeń) z ziemią.
W układzie TT (pierwsza litera "T") oznacza, że jeden punkt źródła (zwykle punkt neutralny transformatora) jest bezpośrednio uziemiony. Druga litera "T" oznacza, że części przewodzące dostępne instalacji odbiorczej są również połączone z ziemią, ale poprzez własny uziom odbiorcy (lokalne uziemienie ochronne), a nie przez przewód połączony z punktem neutralnym źródła.
Dlatego stwierdzenie "punkt neutralny jest uziemiony, a obudowy urządzeń są połączone z ziemią" oddaje istotę układu TT: są dwa uziemienia (źródła i instalacji), które nie muszą być wspólnym uziomem i nie tworzą typowego połączenia ochronnego z neutralnym jak w TN.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opisują inne układy:
- Stwierdzenie o połączeniu obudów z punktem neutralnym przewodem ochronnym pasuje do rodziny układów TN, gdzie ochrona realizowana jest przez połączenie z uziemionym punktem neutralnym źródła (PE/PEN).
- Stwierdzenie o izolowaniu punktu neutralnego od ziemi lub uziemieniu przez impedancję jest charakterystyczne dla układu IT, nie dla TT.
- Stwierdzenie, że zarówno punkt neutralny, jak i obudowy są izolowane od ziemi, jest sprzeczne z samą definicją liter "T" w oznaczeniu TT.
W praktyce rozróżnienie TT/TN/IT jest ważne przy doborze środków ochrony przeciwporażeniowej, sposobu prowadzenia przewodów ochronnych oraz przy pomiarach i odbiorach instalacji.
