EADI (jako część PFD w "szklanym kokpicie") prezentuje kluczowe parametry lotu w dość stałym układzie. Typowo:
- po lewej znajduje się pionowa taśma prędkości (airspeed),
- po prawej pionowa taśma wysokości (altitude),
- skrajnie po prawej wąski pasek VSI pokazujący prędkość pionową (tempo wznoszenia/opadania),
- na dole taśma kursu (heading).
Wskaźnik prędkości pionowej (VSI) nie podaje aktualnej wysokości, tylko to, jak szybko wysokość się zmienia. Dlatego na PFD jest rozpoznawalny jako wąski pionowy pasek ze skalą (często symetryczną względem zera) i wskazówką wychylaną w górę/dół zależnie od wznoszenia lub opadania.
Na ilustracji etykieta L3 wskazuje właśnie taki element: wąski pionowy pasek skrajnie po prawej stronie z podziałką (np. 1, 2, 6) oraz zieloną wskazówką. To cechy charakterystyczne dla VSI, więc poprawna odpowiedź to L3.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- L1 odnosi się do taśmy prędkości (airspeed) po lewej stronie – to prędkość postępowa, nie pionowa.
- L2 wskazuje taśmę wysokości po prawej stronie – to wartość wysokości, a nie tempo jej zmiany.
- L4 wskazuje dolną taśmę kursu (heading) – dotyczy kierunku/azymutu, nie wznoszenia/opadania.
W praktyce poprawna identyfikacja VSI jest ważna m.in. przy monitorowaniu profilu podejścia i kontroli tempa opadania: w locie poziomym wskazanie powinno być blisko zera, a podczas wznoszenia/opadania wychyla się odpowiednio w górę lub w dół.
