"Największe odchylenie osi komina względem poziomu zerowego" oznacza, że porównujemy położenie środka komina na danym poziomie obserwacyjnym z położeniem odniesienia na poziomie 0 (X0, Y0). W praktyce jest to typowe zadanie z monitoringu geodezyjnego obiektów wysmukłych: na różnych wysokościach wyznacza się położenie osi i sprawdza, gdzie przemieszczenie jest największe.
Procedura obliczeń jest następująca:
- Krok 1: dla każdego poziomu obserwacyjnego odczytaj z tabeli współrzędne (X, Y).
- Krok 2: policz składowe przemieszczenia względem poziomu 0: ΔX = X − X0 oraz ΔY = Y − Y0.
- Krok 3: wyznacz jedną, porównywalną miarę odchylenia. Najczęściej przyjmuje się długość wektora przemieszczenia w planie: d = √(ΔX² + ΔY²). Dzięki temu uwzględniasz jednocześnie oba kierunki, niezależnie od znaków różnic.
- Krok 4: porównaj wartości d dla wszystkich poziomów i wskaż poziom z największym d.
Odpowiedź "Na poziomie 2." jest poprawna, ponieważ po wykonaniu powyższych obliczeń właśnie dla poziomu 2 otrzymuje się największą miarę przemieszczenia względem (X0, Y0).
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo na poziomach 1, 3 i 4 (zgodnie z tabelą) obliczone odchylenia względem poziomu 0 są mniejsze. Częsty błąd polega na wybieraniu poziomu z największą wartością jednej składowej (np. tylko |ΔX|), co nie musi dawać największego odchylenia całkowitego. Inną pułapką jest porównanie współrzędnych bez odjęcia wartości odniesienia (X0, Y0), przez co porównuje się "same liczby", a nie rzeczywiste przemieszczenia.
