W tego typu zadaniu nie wystarczy porównać samych cen jednostkowych. Prawidłowy wybór "najtańszego kontrahenta" oznacza wybór oferty o najniższym koszcie całkowitym dla całej operacji: sprzedaży i dostawy 3 500 szt. płyt gipsowo-kartonowych.
Poprawna metoda postępowania:
- Krok 1: dla każdego kontrahenta odczytaj z cennika cenę jednostkową (oraz ewentualne warunki: progi ilościowe, rabaty, inne stawki przy większych zamówieniach).
- Krok 2: oblicz koszt towaru: cena jednostkowa × 3 500 szt. Jeżeli cennik przewiduje rabat/progową zmianę ceny dla takiej ilości, zastosuj właściwą stawkę.
- Krok 3: dolicz koszt dostawy zgodnie z warunkami danego kontrahenta (np. stała opłata, koszt zależny od ilości/partii, darmowa dostawa od określonego progu). To element, który często decyduje o wyniku.
- Krok 4: porównaj sumy końcowe dla wszystkich czterech ofert i wybierz najmniejszą.
Odpowiedź "Kontrahent 3" jest poprawna, ponieważ przy uwzględnieniu zarówno wartości towaru, jak i kosztu dostawy (oraz ewentualnych progów/rabatów z cenników) daje najniższy łączny koszt realizacji zamówienia.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo w ich ofertach co najmniej jeden składnik kosztu całkowitego wypada gorzej: albo cena jednostkowa po przeliczeniu na 3 500 szt. jest wyższa, albo warunki dostawy powodują wyższą dopłatę transportową, albo nie ma korzystnego progu (np. brak darmowej dostawy/niższej stawki przy tej ilości).
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu wyników warto zrobić szybki "test sensowności" (przybliżenie): jeśli różnice między ofertami są małe, najczęstszy błąd to pominięcie kosztu dostawy albo zastosowanie niewłaściwego progu z cennika.
