Wyznaczanie wysokości punktu w geodezji najczęściej kojarzy się z pomiarami wysokościowymi, czyli określaniem wysokości bezwzględnej lub (częściej w praktyce) różnic wysokości między punktami. Z podanych odpowiedzi najbardziej jednoznaczną i klasyczną techniką przeznaczoną właśnie do tego celu jest pomiar niwelacyjny.
Dlaczego "Pomiar niwelacyjny" jest właściwy?
Niwelacja (zwłaszcza geometryczna) jest metodą zaprojektowaną do precyzyjnego wyznaczania przewyższeń na podstawie obserwacji w poziomej celowej i odczytów na łacie. W terenie o dużym nachyleniu nie jest ona "zakazana" — zwykle wymaga po prostu odpowiedniej organizacji stanowisk (krótszych celowych, większej liczby przestawień) oraz kontroli odczytów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepsze w tym ujęciu?
- "Pomiar tachimetryczny" pozwala wyznaczać wysokości metodą trygonometryczną, ale wymaga poprawnego pomiaru kąta pionowego i odległości oraz uwzględniania redukcji i wysokości instrumentu/pryzmatu. Jest to metoda poprawna w wielu sytuacjach, jednak pytanie sugeruje wybór techniki typowo wysokościowej, a nie uniwersalnej.
- "Pomiar GNSS" dostarcza współrzędnych i wysokości (w tym elipsoidalnej), ale praktyczna wysokość użytkowa zależy od modelu geoidy i warunków obserwacji satelitarnych. Dla samego zadania "wyznaczyć wysokość punktu" odpowiedź GNSS jest mniej jednoznaczna i silniej zależna od konfiguracji pomiaru.
- "Pomiar laserowy" jest określeniem zbyt szerokim: może oznaczać dalmierz, skaner lub inne narzędzie. Sam "laser" nie definiuje techniki wyznaczania wysokości ani procedury zapewniającej wymaganą dokładność.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy wysokości i nie podaje dodatkowych warunków (np. wymaganej dokładności, czasu, ograniczeń satelitarnych), najczęściej właściwą odpowiedzią będzie metoda bezpośrednio kojarzona z pomiarami wysokościowymi, czyli niwelacja.
