"Wielkie problemy geriatryczne" to grupa częstych, złożonych trudności zdrowotnych osób starszych, które mają realny wpływ na funkcjonowanie i bezpieczeństwo pacjenta. W praktyce często prowadzą do spadku samodzielności, konieczności pomocy w czynnościach dnia codziennego oraz zwiększonego ryzyka powikłań.
Odpowiedź "Wielki problem geriatryczny zazwyczaj wymaga intensywnej opieki medycznej i pielęgniarskiej." jest trafna, bo duże problemy geriatryczne rzadko są izolowaną, "małą" dolegliwością. Zwykle oznaczają wielochorobowość lub stan, który wymaga monitorowania, profilaktyki powikłań, edukacji, rehabilitacji oraz koordynacji działań zespołu (lekarz, pielęgniarka, opiekun medyczny, fizjoterapeuta).
Stwierdzenia, że taki problem "nie wpływa na potrzeby opiekuńcze", "wymaga tylko minimalnej interwencji" albo "nie wymaga żadnej specjalistycznej opieki", są nieprawidłowe, ponieważ przeczą istocie problemów geriatrycznych: to właśnie one często zwiększają zapotrzebowanie na opiekę, nadzór i wsparcie. Minimalizowanie znaczenia tych problemów jest też typowym błędem w opiece nad seniorem, bo może prowadzić do zbyt rzadkiej obserwacji pacjenta, opóźnionego zgłaszania pogorszenia i braku profilaktyki (np. przeciwodleżynowej czy przeciwupadkowej).
Z perspektywy opiekuna medycznego ważne jest, aby rozumieć, że "większy" problem geriatryczny zwykle oznacza: więcej wsparcia w ADL, większą potrzebę asekuracji, częstsze działania pielęgnacyjne oraz konieczność ścisłej współpracy z personelem medycznym i szybkie przekazywanie obserwacji o stanie chorego.
