Fragment programu jest zapisany w formie listy instrukcji, gdzie kolejne linie tworzą wyrażenie logiczne, a na końcu wynik jest przypisywany do wyjścia.
- LD A – wczytuje (ustawia bieżący wynik) na wartość zmiennej A. Można to traktować jako "start" budowania warunku.
- OR B – wykonuje operację alternatywy logicznej pomiędzy dotychczasowym wynikiem (tu: A) a zmienną B. Otrzymujemy więc wyrażenie: A OR B.
- OUT Q – zapisuje wyliczony wynik do wyjścia Q, czyli Q będzie równe wynikowi A OR B w danym cyklu programu.
- END – koniec programu/segmentu.
W praktyce oznacza to, że wyjście Q załączy się, gdy co najmniej jeden z warunków wejściowych jest spełniony: A jest prawdą albo B jest prawdą (albo oba naraz). To typowy przypadek sterowania z dwóch źródeł, np. dwa przyciski START uruchamiające jeden napęd.
Dlaczego pozostałe interpretacje są błędne?
- Zdanie "Jeżeli A i B są prawdziwe, to Q jest prawdziwe." opisuje koniunkcję (AND). Taki efekt uzyskuje się przy instrukcji AND, a nie OR. W kodzie wyraźnie występuje operacja alternatywy.
- Zdanie "Jeżeli A jest prawdziwe, to Q jest prawdziwe." pomija wpływ B. Tymczasem B może samodzielnie ustawić wynik na prawdę, nawet gdy A jest fałszem (bo A OR B = prawda dla B=prawda).
- Zdanie "Jeżeli B jest prawdziwe, to Q jest prawdziwe." analogicznie pomija wpływ A. Jeśli A jest prawdą, to Q będzie prawdą niezależnie od B.
Wskazówka egzaminacyjna: czytaj instrukcje jak budowanie wyrażenia boolowskiego. Najpierw "bazowa" wartość (LD), potem operatory (OR/AND/NOT), na końcu przypisanie (OUT).
