W gospodarowaniu zasobami leśnymi kolejność działań wynika z zależności przyczynowo-skutkowych. Najpierw trzeba zidentyfikować zasoby (co i w jakiej ilości jest dostępne, jakie są ograniczenia terenowe i przyrodnicze), bo bez tej informacji nie da się racjonalnie dobrać zakresu robót ani ocenić opłacalności.
Kolejnym krokiem jest planowanie: ustala się sposób prowadzenia prac, termin, logistykę, środki techniczne, zasady sortowania i transportu oraz organizację zespołu. Dopiero po tym można przejść do zbierania/pozyskania surowców, czyli wykonania prac terenowych zgodnie z planem.
Na końcu następuje sprzedaż (lub szerzej: zagospodarowanie surowca), ponieważ sprzedaż wymaga posiadania produktu: surowca o określonych parametrach, jakości i ilości. Propozycje, w których "zbieranie surowców" występuje przed identyfikacją lub planowaniem, pomijają etap przygotowania i kontroli, co w praktyce prowadzi do chaosu organizacyjnego i ryzyka błędów. Układ, w którym sprzedaż pojawia się przed zbiorem, myli kolejność procesu (zbycie dotyczy wytworzonego/pozyskanego surowca), nawet jeśli w praktyce umowy mogą być zawierane wcześniej. W zadaniu chodzi o sekwencję działań roboczych, a nie o kolejność formalności handlowych.
- Wskazówka egzaminacyjna: szukaj najpierw etapu "informacja", potem "decyzja/plan", następnie "wykonanie", a na końcu "zbyt/rozliczenie".
