Ergonomia korekcyjna polega na dostosowywaniu istniejących stanowisk pracy do człowieka. W praktyce oznacza to wprowadzanie poprawek po uruchomieniu stanowiska: zmianę wysokości i rozmieszczenia elementów, poprawę zasięgów, ograniczenie wymuszeń postawy, dobór wyposażenia lub reorganizację czynności. Celem jest zmniejszenie obciążenia fizycznego i psychicznego oraz lepsze dopasowanie pracy do możliwości pracownika.
Stwierdzenie "Ergonomia korekcyjna polega na dostosowywaniu już istniejących stanowisk pracy do potrzeb pracowników." jest poprawne, bo wskazuje kluczową cechę: korektę w już funkcjonującym środowisku pracy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Projektowanie nowych stanowisk pracy zgodnie z zasadami ergonomii" opisuje podejście projektowe (często określane jako ergonomia koncepcyjna/projektowa), a nie korekcyjne. Tu punkt ciężkości jest na tworzeniu stanowiska od początku, a nie na poprawianiu istniejącego.
- "Szkolenie pracowników w zakresie prawidłowych postaw ciała" jest ważnym działaniem profilaktycznym w BHP, ale nie stanowi definicji ergonomii korekcyjnej. Ergonomia korekcyjna dotyczy przede wszystkim zmian w stanowisku i organizacji pracy, a nie wyłącznie edukacji pracownika.
- "Dostarczanie sprzętu ochronnego" odnosi się do ochrony indywidualnej (ŚOI), która redukuje narażenia na czynniki niebezpieczne/szkodliwe, ale nie jest tym samym co ergonomiczne dopasowanie stanowiska. ŚOI może wspierać bezpieczeństwo, jednak nie zastępuje korekt ergonomicznych stanowiska.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się słowa "modernizacja", "usprawnienia", "dopasowanie istniejącego stanowiska", najczęściej chodzi o podejście korekcyjne. Jeśli mowa o "projektowaniu od podstaw", to podejście koncepcyjne.
