W silniku synchronicznym kluczową cechą jest synchronizm, czyli zgodność prędkości obrotowej wirnika z prędkością pola wirującego wytwarzanego przez uzwojenia stojana. W stanie ustalonym wirnik jest "zablokowany magnetycznie" względem pola (utrzymuje stałą zależność kątową), co oznacza, że nie występuje poślizg charakterystyczny dla silnika asynchronicznego.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "Prędkość obrotowa wirnika jest taka sama jak prędkość pola magnetycznego." To właśnie definiuje pracę synchroniczną: prędkość wirnika = prędkość synchroniczna pola.
- "Prędkość obrotowa wirnika jest różna od prędkości pola magnetycznego." – to ogólny opis typowy dla silnika asynchronicznego, w którym poślizg jest niezbędny do wytworzenia momentu elektromagnetycznego. W silniku synchronicznym, jeśli nie utrzyma synchronizmu, nie jest to prawidłowy stan pracy synchronicznej.
- "Prędkość obrotowa wirnika jest większa od prędkości pola magnetycznego." – w normalnej pracy silnika synchronicznego nie zachodzi trwałe "wyprzedzanie" prędkości pola. Pole wirujące wyznacza prędkość synchroniczną, a wirnik może co najwyżej chwilowo reagować dynamicznie w stanach przejściowych, co nie jest kryterium definicyjnym.
- "Prędkość obrotowa wirnika jest mniejsza od prędkości pola magnetycznego." – to również opis poślizgu (wirnik wolniejszy niż pole), kojarzony z silnikiem asynchronicznym. W silniku synchronicznym utrzymywanie stałej różnicy prędkości oznaczałoby brak pracy synchronicznej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się sformułowanie "taka sama jak prędkość pola" i pytanie dotyczy silnika synchronicznego, to zwykle jest to odpowiedź właściwa. Dla silnika asynchronicznego prawdziwe jest natomiast, że prędkość wirnika jest mniejsza od prędkości pola (poślizg > 0).
