W zadaniu podano wymiary geometryczne i parametr opisujący, jaką "długość" ściana urabia w ciągu doby (postęp dobowy). Aby otrzymać wydobycie dobowe w Mg/d, trzeba przejść przez dwa kroki: objętość na dobę i masa na dobę.
Krok 1: objętość urobku na dobę
Ścianę można w tym uproszczeniu traktować jak bryłę o wymiarach: długość ściany (wzdłuż frontu), wysokość (wysokość urabiania) oraz postęp dobowy (jak "grubość" odcięta w ciągu doby).
V = długość × wysokość × postęp dobowy
V = 300,0 m × 2,5 m × 3,6 m/d = 2700 m3/d.
Krok 2: masa urobku na dobę
Korzystamy z zależności: masa = gęstość × objętość.
Q = 1,4 Mg/m3 × 2700 m3/d = 3780 Mg/d.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- "Q = 2700 Mg/d" zwykle wynika z pominięcia gęstości i błędnego utożsamienia m3/d z Mg/d.
- "Q = 1512 Mg/d" może być skutkiem pomnożenia tylko części danych (np. 300 × 3,6 × 1,4) i pominięcia wysokości 2,5 m, czyli błędu w wyznaczeniu objętości.
- "Q = 1050 Mg/d" najczęściej jest efektem kolejnego pominięcia któregoś z czynników albo błędu rachunkowego; warto zawsze sprawdzić rząd wielkości: sama objętość to 2700 m3/d, więc masa przy gęstości 1,4 nie może spaść do ok. 1000 Mg/d.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniach sprawdź jednostki. Jeśli po przemnożeniu (m × m × m/d) dostajesz m3/d, a potem (Mg/m3) × (m3/d), to wynik musi być w Mg/d. Taki "test jednostek" często ratuje przed pomyłką.