W zadaniu trzeba obliczyć dobową masę urobku uzyskiwaną ze ściany. Kluczowe są dwie zależności:
- objętość urobku na dobę: V = A × s, gdzie A to pole przekroju (długość ściany × wysokość), a s to postęp dobowy,
- masa urobku na dobę: Q = ρ × V, gdzie ρ to gęstość węgla.
Krok 1: pole przekroju urabiania
Ściana ma długość 300,0 m i wysokość 2,5 m, więc pole przekroju (upraszczając do prostokąta) wynosi:
A = 300,0 × 2,5 = 750 m².
Krok 2: objętość na dobę
Przy postępie dobowym 3,6 m/d objętość urobku na dobę to:
V = 750 m² × 3,6 m/d = 2700 m³/d.
Krok 3: masa na dobę
Gęstość węgla wynosi 1,4 Mg/m³, więc dobowy tonaż (w megagramach) jest równy:
Q = 2700 m³/d × 1,4 Mg/m³ = 3780 Mg/d.
Dlatego poprawna jest odpowiedź 3780 Mg/d.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo wynikają z błędnego przeliczenia albo z pomyłki jednostek. Warto zwrócić uwagę szczególnie na zapis mg/d (miligramy na dobę) – to zupełnie inna skala niż Mg/d (megagramy na dobę), więc taki zapis nie pasuje do produkcji górniczej i zwykle oznacza błąd jednostki.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zawsze wykonaj kontrolę jednostek: m × m × (m/d) daje m³/d, a po przemnożeniu przez Mg/m³ otrzymujesz Mg/d. Taka kontrola często pozwala wychwycić pomyłki bez długiego sprawdzania rachunków.
