Badanie konsystencji metodą opadu stożka polega na wypełnieniu stożka mieszanką betonową, zagęszczeniu zgodnie z procedurą i uniesieniu stożka pionowo. Po uniesieniu mierzy się różnicę wysokości między pierwotną wysokością stożka a wysokością "osiadłej" mieszanki. Ta wartość to opad stożka.
Wynik podany w zadaniu to 14 cm, czyli 140 mm. Następnie należy przypisać wynik do odpowiedniej klasy konsystencji wyrażonej symbolem S (klasy opadu stożka). Dla typowych przedziałów stosowanych w klasyfikacji: S1 odpowiada najmniejszym opadom, S2 opadom pośrednim, S3 opadom większym, a S4 opadom bardzo dużym.
W tym układzie 140 mm mieści się w przedziale właściwym dla klasy S3 (zakres 100–150 mm). Dlatego odpowiedź "S3" jest zgodna z interpretacją wyniku badania.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "S4" dotyczy mieszanek o jeszcze większym opadzie (bardziej ciekłych/urabialnych). Wynik 140 mm jest zbyt mały, aby wejść w tę klasę.
- "S2" obejmuje opady mniejsze niż 140 mm (mieszanka byłaby wyraźnie sztywniejsza). Wybór tej klasy to częsty skutek pomylenia granic przedziałów.
- "S1" to najniższa klasa opadu stożka (mieszanka bardzo sztywna), zdecydowanie niepasująca do 14 cm.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zamieniaj cm na mm (albo konsekwentnie pracuj w jednej jednostce) i porównuj wynik z zakresami, zamiast kierować się intuicją "duży/mały opad".
