Okresowa kontrola stanu technicznego czujników optycznych ma na celu ocenę, czy element spełnia wymagania eksploatacyjne i może bezpiecznie pracować po ponownym montażu w układzie automatyki.
W praktyce ocenia się wyniki z tabeli (np. wartości progów zadziałania, zasięg detekcji, stabilność przełączania, powtarzalność, reakcję na obiekt wzorcowy, a także zachowanie wyjścia sygnałowego). Jeżeli którykolwiek z kluczowych parametrów przekracza ustalone tolerancje lub wskazuje na nieprawidłową pracę, czujnik kwalifikuje się do wycofania z eksploatacji lub naprawy i nie powinien wracać do układu.
Odpowiedź "tylko czujnika B1-14A1 wyklucza jego ponowny montaż w układzie." jest poprawna, ponieważ wyniki kontroli wskazują, że to właśnie ten czujnik nie spełnia kryteriów zdatności, podczas gdy drugi czujnik mieści się w wymaganiach. W takiej sytuacji wnioskuje się o wykluczeniu wyłącznie jednego egzemplarza.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- Stwierdzenie, że wykluczony jest "tylko czujnik B2-14A1", wynika z pomylenia oznaczeń lub błędnego przypisania niezgodnych wyników do drugiego czujnika.
- Stwierdzenie, że "obu czujników wyklucza ich ponowny montaż", jest zbyt daleko idące, jeśli tabela pokazuje, że tylko jeden z czujników nie spełnia wymagań.
- Stwierdzenie, że "obu czujników jest prawidłowy", ignoruje wskazania diagnostyczne świadczące o przekroczeniu kryteriów dla czujnika B1-14A1.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze analizuj wszystkie wiersze tabeli i szukaj parametrów dyskwalifikujących (poza tolerancją), a dopiero potem formułuj wniosek o dopuszczeniu do montażu.
