Siła poprzeczna (tnąca) V(x) jest jedną z podstawowych sił wewnętrznych w belce. Opisuje, jaka "siła ścinająca" działa w rozpatrywanym przekroju, gdy belka przenosi obciążenia zewnętrzne.
Dla belki obciążonej siłą skupioną F (a nie obciążeniem rozłożonym) wykres V(x) ma cechę charakterystyczną: pomiędzy punktami przyłożenia sił i podporami zwykle jest stały (poziome odcinki), a w miejscu działania siły skupionej pojawia się skok wartości wykresu. Ten skok odpowiada "nagłej" zmianie równowagi przekrojów po przejściu przez punkt przyłożenia F.
To odróżnia wykres sił tnących od innych typowych wykresów:
- Wykres momentu zginającego M(x) jest w takim przypadku najczęściej liniowy na odcinkach (bo jest całką z V(x)), więc łatwo go pomylić z V(x), jeśli nie zwraca się uwagi na skokowość.
- Wykres obciążenia q(x) dotyczy rozkładu obciążenia na długości belki; dla siły skupionej nie jest to "zwykły" wykres funkcji ciągłej, a w zadaniach szkolnych zwykle prezentuje się go jako schemat obciążenia, nie jako V(x).
- Wykres przemieszczeń/ugięcia ma zupełnie inną interpretację (kinematyczną) i zwykle jest krzywoliniowy, więc jego wybór wynika z błędnego rozpoznania wielkości fizycznej.
W tym zadaniu poprawna jest odpowiedź, która na załączonej ilustracji odpowiada wykresowi sił poprzecznych, czyli wykresowi o typowych poziomych odcinkach i skoku w miejscu działania F (zależnie od schematu podpór także ze skokami w podporach wynikającymi z reakcji).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, czy obciążenie jest skupione czy rozłożone. To najszybciej podpowiada, czy V(x) będzie miało skoki (siły skupione) czy odcinki liniowe (obciążenie rozłożone stałe).
