W urządzeniach przejazdowych kategorii B istotne jest, aby sygnalizacja drogowa była wyłączana w ściśle określonym momencie, powiązanym ze stanem rogatek. Krytycznym warunkiem jest osiągnięcie przez drągi rogatek położenia górnego krańcowego, czyli stanu odpowiadającego pełnemu uniesieniu drąga (otwarciu przejazdu dla ruchu drogowego).
W praktyce mechanika rogatki i układ kontroli położenia (np. krańcówki, czujniki, układy nadzoru) nie zawsze gwarantują idealnie "zero-jedynkowe" ustawienie bez tolerancji. Dlatego w wymaganiach eksploatacyjnych dopuszcza się odchylenie kątowe drąga od położenia górnego krańcowego – ale tylko do wartości granicznej. Odpowiedź "15°" wskazuje właśnie dopuszczalny limit odchylenia, przy którym nadal uznaje się, że rogatka jest w położeniu górnym krańcowym i można wyłączyć sygnalizatory drogowe.
Pozostałe propozycje (17°, 20°, 25°) są wartościami większymi. W logice bezpieczeństwa SRK większa tolerancja oznaczałaby, że sygnalizacja mogłaby zostać wyłączona mimo zbyt dużego "niedouniesienia" drąga (lub rozbieżności wskazań układu kontroli położenia), co zwiększa ryzyko błędnej interpretacji stanu przejazdu.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach kluczowe jest rozpoznanie, czy pytanie dotyczy momentu (zależności funkcyjnej) czy tolerancji (wartości granicznej). Tutaj testowana jest konkretna tolerancja w stopniach, więc warto zapamiętywać ją jako parametr graniczny, a nie "przybliżenie".