Skala Norton jest narzędziem przesiewowym używanym w opiece długoterminowej (np. DPS) do oceny ryzyka rozwoju odleżyn. Kluczową zasadą interpretacji jest to, że niższy wynik punktowy oznacza większe ryzyko. Dlatego wynik 7 punktów wskazuje na bardzo duże zagrożenie powstania odleżyn i konieczność wdrożenia lub zintensyfikowania profilaktyki.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź:
"jest w znacznym stopniu narażony na odleżyny" – bo skala Norton służy właśnie do oceny tego ryzyka, a niski wynik klasyfikuje pacjenta jako wymagającego szczególnej ochrony skóry, częstszej obserwacji oraz działań zapobiegawczych (np. odciążanie, zmiany ułożenia, dobór podłoża).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "samodzielnie przemieszcza się poza miejscem zamieszkania" – to opis funkcjonowania i mobilności w środowisku, ale skala Norton nie jest skalą samodzielności społecznej; dodatkowo przy bardzo niskim wyniku taka teza jest mało spójna klinicznie.
- "jest znacznie niesprawny w zakresie czynności życia codziennego" – ograniczenia ADL mogą współwystępować z ryzykiem odleżyn, ale do oceny ADL służą inne narzędzia. Wynik Norton nie jest jednoznacznym "wynikiem ADL", tylko wskaźnikiem ryzyka odleżyn.
- "cierpi na niedożywienie i niedowagę" – stan odżywienia jest ważnym czynnikiem ryzyka, lecz sama skala Norton nie stanowi rozpoznania niedożywienia. Do tego wykorzystuje się inne metody (wywiad, masa ciała, BMI, badania, skale przesiewowe żywieniowe).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "skala Norton", myśl najpierw o odleżynach i o tym, że niska punktacja = wysokie ryzyko. Dopiero potem analizuj, czy odpowiedzi nie próbują odciągnąć uwagę na inne obszary (ADL, żywienie, samodzielność).
