Zakres fuzji w konwergencji opisuje, jak duży bodziec zbieżności (najczęściej mierzony pryzmatami baza-zewnętrzna) pacjent potrafi "sfuzjować", czyli utrzymać widzenie pojedyncze, zanim pojawi się diplopia (punkt przełamania). W zapisie klinicznym wynik podaje się w pryzmatodioptriach (Δ).
Jeżeli przed ćwiczeniami zakres wynosi 12Δ, jest to wartość niska, typowa dla niedoboru konwergencji. Poprawa po terapii ortoptycznej polega na wzroście amplitudy fuzji dodatniej, co przekłada się na lepszy komfort pracy z bliska i mniejszą skłonność do dwojenia lub zamazywania obrazu.
Odpowiedź "28Δ" świadczy o poprawie, ponieważ oznacza znaczący wzrost względem 12Δ i mieści się w orientacyjnie typowym zakresie dla dorosłych (często podawanym jako ok. 20–40Δ, z wartościami średnimi około 25–30Δ). Taki wynik sugeruje bardzo dobrą odpowiedź na ćwiczenia i większą "rezerwę" fuzji w zadaniach zbieżnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w kontekście tego pytania:
- "12Δ" oznacza brak zmiany względem wartości wyjściowej, więc nie wskazuje poprawy.
- "24Δ" jest wyższe niż 12Δ i może sugerować poprawę ilościową, ale jest niższe od wartości typowo uznawanych za przeciętne/pożądane po udanej terapii (około 25–30Δ). W takim ujęciu nie potwierdza tak jednoznacznej, "pełnej" poprawy funkcjonalnej jak 28Δ.
- "8Δ" jest niższe niż 12Δ, co oznacza zmniejszenie zakresu fuzji (pogorszenie lub błąd pomiaru/wykonania testu).
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o fuzji zawsze sprawdzaj jednostkę (Δ) oraz to, czy pytanie dotyczy konwergencji (dodatniej fuzji) czy dywergencji (ujemnej fuzji). Nie myl też zakresu fuzji z NPC, bo to inne badania i inne zapisy.