W przedmiarze ścian (np. w m²) kluczowe jest przyjęcie wysokości ściany w świetle kondygnacji, a nie wysokości konstrukcyjnej "wierzch–wierzch". Wysokość w świetle oznacza odcinek mierzony od wierzchu dolnego stropu do spodu stropu górnego. Taki pomiar opisuje realną wysokość ściany, która jest otynkowana, murowana lub liczona do powierzchni robót.
Na rysunku przekroju budynku widoczne są rzędne: wierzch dolnego stropu 2,94 m oraz spód górnego stropu 5,64 m. Różnica tych poziomów wynosi:
5,64 m − 2,94 m = 2,70 m
To jest dokładnie wartość podana na linii wymiarowej oznaczonej jako 270 cm (linia B), więc odpowiedź "2,70 m" jest poprawna.
Pozostałe wartości są typowymi pułapkami interpretacyjnymi:
- "3,00 m" odpowiada wysokości mierzonej od wierzchu dolnego stropu do wierzchu górnego stropu (uwzględnia grubość stropu), więc zawyżałaby przedmiar ścian.
- "3,30 m" obejmuje jeszcze większy odcinek (od spodu dolnego stropu do wierzchu górnego), czyli zawiera dwie grubości stropów i jest nieadekwatne do powierzchni ścian w świetle.
- "2,94 m" to wartość rzędnej (poziom wysokościowy), a nie wysokość kondygnacji; nie opisuje odległości między stropami.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy pytanie dotyczy światła (wierzch–spód), czy wymiaru konstrukcyjnego (wierzch–wierzch). To rozróżnienie ma bezpośredni wpływ na ilość robót i kosztorys.