KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2014

PYTANIE NR 7.
Wysokość realizowanego punktu B, na podstawie danych na przedstawionym rysunku, wynosi
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek techniczny związany z pomiarami geodezyjnymi.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wysokość punktu B wyznacza się z zależności wysokościowych pokazanych na rysunku (np. przez obliczenie przewyższenia lub użycie wysokości instrumentu) i przeniesienie wysokości od punktu o znanej rzędnej.
Po podstawieniu danych z rysunku otrzymuje się wynik HB = 207,120 m, zgodny z zasadami rachunku niwelacyjnego.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniach (BUD.18) wysokość realizowanego punktu B oblicza się na podstawie danych przedstawionych na schemacie/rysunku pomiarowego. Rysunek zwykle zawiera co najmniej jeden element odniesienia (punkt o znanej wysokości, np. reper) oraz informacje pozwalające policzyć przewyższenie między punktami lub wyznaczyć wysokość instrumentu.

Ogólna procedura jest następująca:

  • Krok 1: odczytaj z rysunku dane wejściowe (np. odczyt wstecz i w przód, przewyższenie, lub inne wartości opisane na schemacie).
  • Krok 2: wyznacz przewyższenie ΔH zgodnie z przyjętym w zadaniu schematem znaków (zależnie od tego, czy punkt B jest wyżej, czy niżej od punktu odniesienia).
  • Krok 3: oblicz wysokość punktu: HB = Hodniesienia + ΔH (albo przez pośredni etap wysokości instrumentu, jeśli rysunek tak to definiuje).
  • Krok 4: wykonaj kontrolę sensowności: czy wynik ma właściwy rząd wielkości i czy nie popełniono błędu znaku.

Po zastosowaniu powyższych zależności do danych z rysunku otrzymuje się HB = 207,120 m.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • HB = 207,080 m – typowy rezultat pomylenia znaku jednego składnika (np. błędne dodanie zamiast odjęcia) lub niepełnego uwzględnienia jednego odczytu z rysunku.
  • HB = 207,100 m – często wynika z zaokrąglenia na niewłaściwym etapie lub nieuwzględnienia części poprawki wynikającej ze schematu.
  • HB = 207,060 m – zwykle odpowiada podwójnemu błędowi: jednocześnie zły znak oraz pominięcie elementu obliczeń, przez co przewyższenie jest zaniżone.

Wskazówka egzaminacyjna: zapisuj obliczenia w postaci krótkiego łańcucha: dane z rysunku → ΔH → HB. To ogranicza ryzyko pomylenia znaków i pozwala szybko wykryć rozbieżności z odpowiedziami.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wysokość punktu to jego rzędna odniesiona do przyjętego układu wysokościowego (poziomu odniesienia). W praktyce BUD.18 oznacza to liczbę w metrach, którą wyznacza się z pomiarów niwelacyjnych lub innych zależności wysokościowych.
Najczęściej wyznaczasz przewyższenie ΔH z danych na schemacie (np. odczyty wstecz i w przód), a potem liczysz HB = Hodniesienia + ΔH. Kluczowe jest zachowanie znaków i kolejności działań zgodnie z opisem na rysunku.
Bo schemat pomiaru wymusza interpretację "co jest dodawane, a co odejmowane", a mózg często stosuje skrót: "zawsze dodaję różnice". Żeby tego uniknąć, zawsze zapisuj ΔH z jasno oznaczonym kierunkiem (B wyżej/niżej od punktu odniesienia).
Zależy od typu schematu, ale zwykle potrzebujesz: wysokości punktu odniesienia (np. reperu) oraz informacji pozwalających obliczyć przewyższenie do punktu B (odczyty na łacie, różnice wysokości, wysokość instrumentu). Bez tych elementów nie da się wykonać rachunku.
Tak, ale zgodnie z dokładnością podaną w odpowiedziach i typową dla niwelacji w zadaniu. Jeśli odpowiedzi są w milimetrach (0,001 m), prowadź rachunek tak, by nie ucinać zbyt wcześnie. Zaokrąglaj dopiero na końcu, aby nie "zgubić" 1–2 mm.
Metodę HI stosuje się, gdy na stanowisku niwelatora masz odczyt wstecz na punkt o znanej wysokości, a potem odczyty w przód na punkty wyznaczane. Wtedy liczysz wysokość osi celowej (HI), a następnie wysokości punktów jako HI minus odczyt w przód.
Zrób kontrolę logiczną: porównaj, czy HB powinna wyjść większa czy mniejsza od wysokości punktu odniesienia (zgodnie z geometrią na rysunku). Sprawdź też, czy różnice między wariantami odpowiedzi odpowiadają typowym pomyłkom (np. 0,020–0,060 m).
Najczęstsze są: pomylenie odczytu wstecz z w przód, przyjęcie złego znaku przewyższenia, zaokrąglenie w trakcie obliczeń oraz pominięcie jednej wartości z rysunku. Pomaga zapis w tabelce: punkt, odczyt, ΔH, wysokość.
Bo wartości liczbowe (odczyty, przewyższenia, punkty odniesienia) są podane na schemacie. Tekst pytania tylko wskazuje, co masz obliczyć. W praktyce egzaminacyjnej to normalne: kluczowa jest umiejętność odczytania danych z rysunku i poprawnego rachunku.
Ćwicz seriami krótkich zadań: reper + odczyty → ΔH → H punktu. Ucz się jednego, konsekwentnego zapisu znaków oraz kontroli sensowności wyniku. Dobrą metodą jest rozwiązywanie zadań z arkuszy i porównywanie etapów rachunku, nie tylko wyniku.
info

Około 32% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Źródła:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Niwelacja - dostęp 2026-02-18
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Niwelacja_geometryczna - dostęp 2026-02-18
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Przewy%C5%BCszenie - dostęp 2026-02-18

Materiały:

  • Skrypty i podręczniki z niwelacji geometrycznej (ćwiczenia rachunkowe)
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych BUD.18 z obliczeń wysokościowych
  • Materiały szkolne dotyczące odczytu szkiców polowych i schematów pomiarowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego