Ograniczanie wysokości stosów nieregularnych po zrywce wynika z podstawowej zasady BHP: im wyższy i mniej uporządkowany stos, tym większe ryzyko utraty stateczności. W praktyce stos nieregularny ma mniej "geometryczną" strukturę niż stos układany warstwowo, dlatego łatwiej o zsunięcie się pojedynczych sztuk, zwłaszcza podczas dokładania lub wybierania drewna.
Odpowiedź "3 m" oznacza przyjęty w zadaniu dopuszczalny limit wysokości. Taki limit ma chronić pracowników przed typowymi zdarzeniami wypadkowymi, jak:
- stoczenie się sztuki drewna z wyższej partii stosu,
- osunięcie się fragmentu stosu przy wyjmowaniu drewna,
- przewrócenie się niestabilnej "ściany" stosu,
- utrudniona kontrola i większa ekspozycja na urazy przy pracy na wysokości.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe w logice tego pytania? Wartości "4 m", "5 m", "6 m" zwiększają dźwignię i energię potencjalnego upadku drewna oraz wymagają lepszej organizacji i zabezpieczeń. Dla stosu nieregularnego, po zrywce i przy sortymentach do 2 m, takie wysokości są zbyt ryzykowne w typowych warunkach terenowych (nierówne podłoże, zmienna średnica sztuk, brak wiązania).
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się stos nieregularny, trzeba myśleć "bardziej rygorystycznie" niż dla układania uporządkowanego. Najczęstszy błąd to przenoszenie dopuszczalnych wysokości z innych rodzajów składowania albo intuicyjne zawyżanie limitu, bo "tak szybciej się składuje".
