Wytyczenie trasy niskotemperaturowej sieci ciepłowniczej w terenie polega na przeniesieniu zaprojektowanego przebiegu (osi rurociągu, punktów załamania, węzłów, studni/armatury) z dokumentacji na rzeczywisty teren. Do tego potrzebny jest materiał, który:
- pokazuje sytuację (istniejące obiekty, granice, uzbrojenie, drogi, zabudowę),
- pokazuje wysokości (rzędne, warstwice lub inne dane umożliwiające ocenę ukształtowania terenu),
- umożliwia jednoznaczne odniesienie projektowanych elementów do stałych punktów terenowych.
Te warunki spełnia mapa sytuacyjno-wysokościowa. Na takim podkładzie rysuje się przebieg sieci i na jego podstawie można wykonać prace tyczenia w terenie (zwykle przez uprawnioną obsługę geodezyjną).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Mapa inwentaryzacyjna jest kojarzona przede wszystkim z etapem po wykonaniu robót (odtworzenie i pomiar tego, co rzeczywiście zbudowano). Nie jest typowym, podstawowym podkładem do zaprojektowania i wytyczenia nowej trasy.
- Projekt zagospodarowania działki to element dokumentacji projektowej opisujący zagospodarowanie terenu, ale nie jest to nazwa rodzaju mapy stanowiącej podkład sytuacyjno-wysokościowy do tyczenia. Może zawierać rysunek na mapie, jednak pytanie dotyczy właśnie tego, na jakiej mapie sporządza się rysunek przebiegu sieci do wytyczenia.
- Plan zagospodarowania przestrzennego ma charakter planistyczny (określa przeznaczenie terenu i zasady zagospodarowania), a nie wykonawczy/tyczeniowy. Nie służy bezpośrednio do geodezyjnego wytyczania osi sieci w terenie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "wytyczenie w terenie", szukaj odpowiedzi odnoszącej się do podkładu mapowego z informacją sytuacyjną i wysokościową, bo to ona umożliwia praktyczne przeniesienie projektu na teren robót.
