W druku i DTP kluczowe jest rozróżnienie rozdzielczości skanowania od rozdzielczości urządzenia drukującego oraz od parametrów rastra.
Najpierw ustalamy skalę powiększenia. Plakat B3 w orientacji pionowej ma wysokość 500 mm, czyli 50 cm. Oryginał ma wysokość 10 cm, więc zostanie powiększony 5 razy (50/10 = 5).
Dla ilustracji wielobarwnych przeznaczonych do druku często przyjmuje się ok. 300 ppi w rozmiarze docelowym jako wartość zapewniającą dobrą szczegółowość. Jeśli materiał będzie powiększany, trzeba zeskanować go z większą rozdzielczością, bo po powiększeniu "efektywne PPI" spada. Zależność jest proporcjonalna:
wymagane ppi(spi) skanu = docelowe ppi × skala powiększenia
Stąd: 300 × 5 = 1500. Jednostka spi (samples per inch) jest typowa dla skanerów i odpowiada praktycznie ppi (pixels per inch) w kontekście obrazu rastrowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "500 lpi" dotyczy liniatury rastra (lines per inch), a nie rozdzielczości skanowania. To inny parametr procesu drukowania.
- "300 dpi" miesza pojęcia: dpi opisuje zwykle urządzenia drukujące. Dodatkowo 300 (nawet rozumiane jako ppi) byłoby właściwe dopiero przy skanowaniu w rozmiarze docelowym, a tu mamy powiększenie 5×.
- "2 100 ppi" to wartość wyższa niż wynikająca z przyjętego założenia 300 ppi w druku i skali 5×; nie wynika z danych zadania i w typowym toku obliczeń nie jest potrzebna.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj dwa kroki: (1) policz skalę, (2) przemnoż docelowe ppi przez skalę. Na końcu sprawdź, czy wybrana jednostka pasuje do skanowania (ppi/spi), a nie do rastra (lpi) lub drukarki (dpi).