KWALIFIKACJA BUD19 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 19.
Które z podanych informacji dotyczących budynku można odczytać z załączonego fragmentu wypisu z kartoteki budynków?
Ilustracja przedstawia fragment wypisu z kartoteki budynków, który jest dokumentem używanym w geodezji i administracji
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Z wypisu z kartoteki budynków odczytuje się konkretne atrybuty ewidencyjne, m.in. rok budowy oraz liczbę kondygnacji nadziemnych/podziemnych.
Poprawna jest informacja zgodna z polami dokumentu: "wybudowany w 2008 roku" i "jedna kondygnacja nadziemna". Pozostałe odpowiedzi zmieniają rodzaj zdarzenia lub typ kondygnacji.

Pełne wyjaśnienie:

Wypis z kartoteki budynków to dokument, w którym zestawia się wybrane dane ewidencyjne o budynku. W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej sprawdzana jest umiejętność odczytania dokładnie tego, co wynika z pól wypisu, bez dopowiadania informacji z innych źródeł.

Odpowiedź "Budynek został wybudowany w 2008 roku, ma jedną kondygnację nadziemną." jest poprawna, ponieważ łączy dwa typowe atrybuty możliwe do odczytania z kartoteki: rok budowy oraz liczbę kondygnacji nadziemnych. To są dane, które w ewidencji budynków występują jako jednoznaczne wartości opisowe/liczbowe.

Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z typowych powodów spotykanych na egzaminie:

  • "Budynek został przebudowany w 2008 roku, ma jedną kondygnację podziemną." – podmienia rodzaj informacji: "przebudowany" nie jest tym samym co "wybudowany". Dodatkowo zmienia typ kondygnacji z nadziemnej na podziemną, co jest częstą pułapką przy pobieżnym czytaniu.
  • "Budynek posiada funkcje usługową i gospodarczą, ma jedną kondygnację podziemną." – miesza funkcję z informacją o kondygnacjach; nawet jeśli funkcja może występować w danych ewidencyjnych, druga część odpowiedzi nie musi zgadzać się z wypisem. To wariant, który kusi przez "brzmienie urzędowe", ale wymaga zgodności obu elementów naraz.
  • "Budynek posiada funkcję mieszkalną jednorodzinną, ma jedną kondygnację nadziemną." – zawiera typową funkcję spotykaną w praktyce, jednak jej prawdziwość musi wynikać z wypisu. Na egzaminie nie wolno zakładać funkcji na podstawie intuicji (np. wyglądu budynku), tylko odczytać ją z dokumentu.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj dwa człony odpowiedzi. Jeśli jedna część się zgadza (np. rok), a druga nie (np. "podziemna" zamiast "naziemna"), cała odpowiedź jest błędna.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wypis z kartoteki budynków to urzędowy dokument zawierający wybrane dane ewidencyjne o budynku. Służy do potwierdzania informacji zapisanych w rejestrze, np. cech identyfikacyjnych oraz wybranych atrybutów opisowych. Na egzaminie kluczowe jest odczytanie danych dokładnie z pól dokumentu.
Najczęściej odczytuje się atrybuty opisowe i liczbowe, które w wypisie są podane wprost, np. rok budowy, liczbę kondygnacji nadziemnych i podziemnych oraz wskazaną funkcję budynku (jeśli jest wykazana). Trzeba uważać, by nie dopowiadać informacji "z doświadczenia", tylko bazować na treści wypisu.
Bo różnica często sprowadza się do jednego słowa na końcu zdania, a odpowiedzi są do siebie podobne. W stresie egzaminacyjnym działa "czytanie na skróty" i mózg dopowiada brakujące fragmenty. Pomaga technika: podkreśl w myślach słowa "naziemna/podziemna" i sprawdź, czy liczba dotyczy właściwego typu.
"Wybudowany" odnosi się do roku powstania budynku jako obiektu, a "przebudowany" dotyczy roku wykonania przebudowy (modernizacji) obiektu. To nie są pojęcia zamienne. W testach błędna odpowiedź często polega na podmianie tego określenia przy zachowaniu tej samej daty, dlatego trzeba czytać etykiety pól bardzo uważnie.
Nie zawsze. To, jakie atrybuty pojawiają się w wypisie, zależy od zakresu udostępnionych danych i sposobu prezentacji w danym dokumencie. Na egzaminie nie zakładaj, że funkcja "musi być" podana. Jeśli w załączonym fragmencie jej nie ma, nie można jej poprawnie wskazać, nawet jeśli wydaje się typowa.
Gdy data jest taka sama w kilku opcjach, o wyborze decyduje drugi parametr, np. typ kondygnacji lub rodzaj zdarzenia (wybudowanie vs przebudowa) albo funkcja. Najlepsza metoda to "kontrola podwójna": sprawdź datę, a potem osobno zweryfikuj drugi człon w wypisie. Zgodność musi dotyczyć całej odpowiedzi.
Jeśli pytanie wprost odwołuje się do "załączonego fragmentu wypisu", to podstawą odpowiedzi jest ten fragment – nie wiedza ogólna. Wiedza ogólna pomaga jedynie zrozumieć, co oznaczają pola i skróty. W praktyce: odczytaj wartości z dokumentu, a dopiero potem dopasuj je do jednej z odpowiedzi.
Najczęstsze błędy to: przeoczenie słowa "naziemna/podziemna", mylenie "wybudowany" z "przebudowany", oraz wybór odpowiedzi "najbardziej typowej" (np. jednorodzinny) zamiast tej, która jest wpisana w dokument. Pomaga wolniejsze czytanie i sprawdzanie, czy oba człony odpowiedzi są zgodne z wypisem.
Bo egzamin sprawdza precyzję odczytu danych urzędowych. W praktyce geodeta musi wychwycić drobne różnice w opisach i atrybutach, które mają skutki formalne. Podobne odpowiedzi eliminują zgadywanie i wymuszają analizę szczegółu. Warto trenować na przykładowych wypisach i uczyć się typowych pól.
Ćwicz na zestawach zadań z załącznikami (wypisy/wyrysy) i rób notatki, jakie pola pojawiają się najczęściej: rok budowy, kondygnacje, funkcja, identyfikatory. Ucz się rozróżniać pary mylących pojęć (np. wybudowanie/przebudowa). Na próbnych testach stosuj zasadę: odpowiedź musi zgadzać się w 100% z dokumentem.
info

Statystycznie 49% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Według specjalistów z branży: "Pozostałe odpowiedzi zmieniają rodzaj zdarzenia lub typ kondygnacji."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z zakresu EGiB i kartoteki budynków (ćwiczenia z odczytu wypisów)
  • Przykładowe formularze/wzory wypisów z kartoteki budynków wykorzystywane w starostwach
  • Podręczniki i skrypty do kwalifikacji geodezyjnych obejmujące katastr i ewidencję

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego