Pytanie opisuje dwa jednoczesne warunki: protokół ma okresowo przekazywać sąsiadom pełne kopie tablic trasowania oraz nie posiadać pełnej informacji o odległych routerach (czyli nie zna kompletnej topologii, a jedynie kierunek i "koszt/odległość" do sieci).
Te cechy są typowe dla klasycznych protokołów wektora odległości. W takim modelu router nie przechowuje kompletnej mapy sieci, tylko wpisy w tablicy mówiące: "do tej sieci idź przez tego sąsiada, metryka wynosi tyle". Okresowe pełne rozsyłanie tablic zwiększa narzut, ale upraszcza działanie i konfigurację.
Odpowiedź "RIP, IGRP" spełnia oba warunki: RIP i IGRP wymieniają się okresowo informacjami o trasach z bezpośrednimi sąsiadami i nie budują pełnej bazy topologii całej domeny routingu.
Pozostałe propozycje są błędne z następujących powodów:
- "EGP, BGP" – BGP jest protokołem typu path vector używanym między systemami autonomicznymi i nie działa jak klasyczny distance vector z okresowym wysyłaniem pełnych tablic w tym znaczeniu. EGP jest historyczny i nie odpowiada współczesnym wymaganiom opisu z pytania.
- "OSPF, RIP" – zawiera RIP, ale OSPF jest protokołem stanu łącza; rozsyła informacje o stanie łączy (LSA) i buduje bazę topologii obszaru, więc ma znacznie pełniejszą wiedzę o routerach i połączeniach niż wymaga pytanie.
- "EIGRP, OSPF" – OSPF odpada jak wyżej, a EIGRP (choć bywa nazywany "zaawansowanym wektorem odległości") w typowym działaniu wysyła głównie aktualizacje przyrostowe wyzwalane zmianą, a nie okresowe pełne kopie całej tablicy trasowania.
Na egzaminie warto zapamiętać skrót myślowy: distance vector = "tablica do sąsiada", link-state = "baza topologii". To pomaga szybko dopasować opis działania do właściwej grupy protokołów.
