W instalacji absorpcji SO2 podstawowym zadaniem urządzenia jest zapewnienie intensywnego kontaktu faz: gazowej (zawierającej SO2) oraz ciekłej (absorbentu). Aparatem zaprojektowanym właśnie do takiej operacji jednostkowej jest wieża/kolumna absorpcyjna (często określana też jako płuczka, skruber w zależności od konstrukcji). Na schematach technologicznych jest ona zwykle przedstawiana jako wysoki aparat kolumnowy z króćcami wlotu/wylotu gazu oraz doprowadzeniem i odbiorem cieczy.
Odpowiedź "Wieże absorpcyjne" pasuje do instalacji absorpcji SO2, ponieważ to w tych aparatach zachodzi właściwy etap usuwania składnika z gazu przez przenoszenie masy do cieczy (a niekoniecznie przemiana chemiczna w złożu katalitycznym). Dwa oznaczenia (2a i 2b) na schemacie często odpowiadają dwóm stopniom absorpcji lub dwóm równoległym wieżom pracującym w układzie technologicznym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Reaktory radialne" to aparaty do prowadzenia reakcji chemicznych (często z udziałem katalizatora) i ich nazwa sugeruje konkretny sposób przepływu w złożu. W samej operacji absorpcji kluczowy jest kontakt gaz–ciecz, a nie kinetyka reakcji w reaktorze.
- "Konwertery rurowe" kojarzą się z urządzeniami, w których zachodzi konwersja reagentów (np. w aparatach rurowych z kontrolą temperatury). To inny typ operacji niż pochłanianie składnika z mieszaniny gazowej przez ciecz.
- "Wieże ekstrakcyjne" są związane z ekstrakcją, czyli rozdzielaniem w układzie ciecz–ciecz. W absorpcji SO2 mamy układ gaz–ciecz, więc nawet jeśli aparat wygląda podobnie "kolumnowo", dotyczy innego procesu i innego opisu na schematach.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu aparatów na schemacie najpierw ustal, jakie fazy biorą udział w procesie (gaz–ciecz czy ciecz–ciecz) oraz czy celem jest rozdział masy, czy reakcja. To zwykle najszybciej eliminuje mylące odpowiedzi.
