Wejścia adresowe A, B i C sterują wyborem jednego kanału (wejścia) spośród ośmiu. Jest to typowy mechanizm w układach przełączających sygnały, takich jak multipleksery lub układy o równoważnej funkcji wyboru kanału pokazanej na schemacie.
Trzy bity adresu dają łącznie 23 = 8 możliwych kombinacji. Każda kombinacja wskazuje dokładnie jeden numer wejścia, które zostanie logicznie "połączone" z wyjściem Y (czyli jego stan zostanie przekazany na Y, zgodnie z działaniem układu).
Dla zadanych stanów A=1, B=1, C=1 otrzymujemy kod binarny 111. W typowym mapowaniu 3-bitowym jest to największa możliwa wartość w tym zakresie, czyli 7. Z tego powodu z wyjściem Y jest połączone wejście o numerze 7.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "1" odpowiada kodowi binarnemu 001, więc wymagałoby to dwóch zer na wejściach adresowych, a nie trzech jedynek.
- "6" odpowiada kodowi 110, czyli sytuacji, w której jeden z bitów adresu ma stan 0. To nie pasuje do warunku A=1, B=1, C=1.
Wskazówka egzaminacyjna: najczęstszy błąd to pomylenie kolejności bitów (który jest najbardziej znaczący). Na egzaminie zawsze warto sprawdzić na rysunku, czy opis jest w kolejności ABC, CBA lub z innym oznaczeniem wag.