Szarą pleśń rozpoznaje się przede wszystkim po brunatnieniu i zasychaniu tkanek oraz pojawianiu się nalotu w obrębie porażonych miejsc (najczęściej tam, gdzie tkanka jest już osłabiona lub martwieje). Dlatego prawidłowy opis łączy dwa elementy diagnostyczne: plamy (nekrozy) o brunatnym zabarwieniu oraz nalot pojawiający się "na plamach", a nie równomiernie na całej powierzchni.
Odpowiedź "Ciemne plamy z białą obwódką na blaszkach liściowych" pasuje raczej do nieswoistych plamistości liści (wiele patogenów i zaburzeń daje taki obraz), ale nie jest typowym, najbardziej charakterystycznym zestawem cech szarej pleśni. To przykład pułapki: sama "plama" nie wystarcza do rozpoznania choroby.
Odpowiedź "Różowy nalot wyłącznie na spodniej stronie blaszki liściowej" sugeruje inną grupę problemów (naloty o nietypowej barwie i bardzo ścisłej lokalizacji), a nie klasyczny obraz szarej pleśni. Kolor i ograniczenie wyłącznie do spodniej strony nie są tu kluczowym wyróżnikiem.
Odpowiedź "Biały mączysty nalot po obu stronach blaszki liściowej" jest typowym opisem kojarzonym z mączniakiem, gdzie nalot bywa dość równomierny i wyraźnie "mączysty". W szarej pleśni nalot jest zwykle związany z ogniskami zamierania tkanek, a obraz choroby obejmuje wyraźne brunatnienie i gnicie.
W praktyce florysty najważniejsze jest szybkie odróżnienie: nalot równomierny i biały (często mączniak) vs brunatne plamy/gnicie + nalot na zmianach (często szara pleśń). Pomaga to w decyzji, czy materiał roślinny nadaje się do kompozycji oraz jak ograniczyć rozprzestrzenianie porażenia (izolacja, higiena, kontrola wilgotności i przewiewu).
