Nadmierna wibracja silnika indukcyjnego jest typowym objawem problemów mechanicznych w układzie wirującym. Odpowiedź "Skrzywienie wału, złe wyważenie wirnika, nadmierny luz na łożyskach." jest poprawna, bo każda z tych usterek bezpośrednio wytwarza siły dynamiczne działające na łożyskowanie i obudowę.
- Skrzywienie wału powoduje bicie promieniowe i osiowe. W praktyce daje to drgania zależne od prędkości obrotowej oraz przyspieszone zużycie łożysk i uszczelnień.
- Złe wyważenie wirnika (niewyważenie) generuje siłę odśrodkową rosnącą wraz z kwadratem prędkości. Objawia się wibracją o charakterze "regularnym" i często nasila się po naprawach, gdy wirnik nie został prawidłowo wyważony.
- Nadmierny luz na łożyskach powoduje niestabilne prowadzenie wału i uderzenia elementów tocznych/bieżni, co przekłada się na wzrost amplitudy drgań, hałas oraz ryzyko zatarcia.
Pozostałe propozycje są mniej trafne jako bezpośrednie przyczyny wibracji. "Zbyt niskie napięcie, przerwa w jednej fazie, przeciążenie silnika." to głównie problemy elektryczne i eksploatacyjne, które typowo powodują spadek momentu, wzrost prądu, nagrzewanie i nierówną pracę, ale nie są klasycznym zestawem pierwotnych usterek mechanicznych odpowiedzialnych za nadmierne drgania korpusu.
"Zwarcie w uzwojeniu wirnika, zamieniona kolejność faz." odnosi się do uszkodzeń/konfiguracji elektrycznej. Zamiana kolejności faz zmienia kierunek obrotów, a nie jest samodzielną "usterką wibracyjną". Zwarcia mogą powodować nierównomierność momentu, lecz w pytaniu chodzi o typowe usterki bezpośrednio generujące drgania mechaniczne.
"Przerwa w uzwojeniu stojana, zatarcie łożysk, zbyt duża rezystancja uzwojeń wirnika." zawiera element mechaniczny (zatarcie łożysk), ale pozostałe składowe to problemy elektryczne/parametryczne. W zadaniu szukamy spójnego zestawu przyczyn wibracji, a taki zestaw zapewniają: wał, wyważenie i luz łożyskowy.
W praktyce, przy podejrzeniu wibracji, warto zacząć od kontroli: mocowania i fundamentu, osiowości sprzęgła, stanu łożysk, wyważenia oraz bicia wału (czujnik zegarowy), a dopiero potem przechodzić do diagnostyki elektrycznej.