KWALIFIKACJA EKA7 - CZERWIEC 2013

PYTANIE NR 19.
Z zapisów na przedstawionych kontach księgowych wynika, że spłacono zobowiązania wobec
Ilustracja przedstawia dwa konta księgowe, które są częścią zadania egzaminacyjnego związanego z kwalifikacją TECHNIK
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna jest odpowiedź "urzędu skarbowego środkami pieniężnymi z rachunku bankowego", ponieważ zapisy na kontach wskazują zmniejszenie zobowiązań publicznoprawnych i równoczesne zmniejszenie środków na rachunku bankowym. Pozostałe opcje dotyczą innych wierzycieli (pracownicy, ZUS, dostawcy) lub innej formy zapłaty (kasa).

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu należy odczytać treść operacji z korespondencji kont pokazanych na ilustracji. Spłata zobowiązania oznacza, że konto rozrachunkowe po stronie zobowiązań zostaje zmniejszone, a jednocześnie zmniejszają się środki pieniężne (kasa albo rachunek bankowy) – zależnie od tego, skąd dokonano zapłaty.

Odpowiedź "urzędu skarbowego środkami pieniężnymi z rachunku bankowego" jest poprawna, gdyż układ zapisów wskazuje na:

  • rozrachunek o charakterze publicznoprawnym (typowo związany z podatkami), co odpowiada urzędowi skarbowemu jako wierzycielowi,
  • wydatek pieniężny z rachunku bankowego, czyli zapłatę przelewem/obciążeniem konta bankowego, a nie wypłatę z kasy.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "pracowników środkami pieniężnymi z rachunku bankowego" – rozrachunki z pracownikami dotyczą m.in. wynagrodzeń, zaliczek czy potrąceń. Jeżeli na ilustracji występuje konto typowe dla zobowiązań podatkowych, nie można tego utożsamiać z rozrachunkami pracowniczymi.
  • "zakładu ubezpieczeń społecznych środkami pieniężnymi z kasy" – ta odpowiedź zawiera dwa możliwe błędy naraz: innego wierzyciela (ZUS) oraz inną formę zapłaty (kasa). Gdy zapis pokazuje rachunek bankowy, nie jest to wypłata gotówkowa.
  • "dostawców środkami pieniężnymi z rachunku bankowego" – rozrachunki z dostawcami wynikają z zakupów i faktur. Jeśli konto rozrachunkowe na ilustracji odpowiada zobowiązaniom wobec organu podatkowego, nie można go zastąpić kategorią "dostawcy", mimo że płatność również mogłaby być z rachunku bankowego.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, z jakim typem rozrachunku masz do czynienia (publicznoprawne, pracownicze, z dostawcami), a dopiero potem sprawdź, z jakiego konta pieniężnego nastąpiła zapłata (kasa czy rachunek bankowy). To minimalizuje ryzyko pomylenia wierzyciela lub formy płatności.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Spłata zobowiązania to operacja, w której zmniejsza się saldo zobowiązań wobec konkretnego wierzyciela (np. urzędu skarbowego), a jednocześnie zmniejszają się środki pieniężne. W praktyce widać to jako powiązanie konta rozrachunkowego z kontem kasy lub rachunku bankowego.
Zapłatę z rachunku bankowego rozpoznasz po tym, że w korespondencji występuje konto rachunku bankowego (zwykle związane z operacjami z wyciągu bankowego). Jeśli pojawia się konto kasy, oznacza to wypłatę gotówką. Kluczowe jest sprawdzenie, które konto pieniężne zostało użyte w zapisie.
Urząd skarbowy dotyczy rozrachunków podatkowych (np. VAT, PIT, CIT), a ZUS rozrachunków z tytułu ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych. W ewidencji są to różne typy zobowiązań, często prowadzone na odrębnych kontach analitycznych, dlatego nie można ich zamieniać bez analizy konta rozrachunkowego.
Najczęściej są to: konto rozrachunkowe (zobowiązania wobec określonego podmiotu) oraz konto środków pieniężnych (rachunek bankowy lub kasa). W zależności od wierzyciela rozrachunek może dotyczyć dostawców, pracowników, urzędu skarbowego lub instytucji ubezpieczeniowej.
Tak, o ile T-konta są opisane (np. nazwą konta rozrachunkowego) i widać korespondencję z kontem pieniężnym. To konto rozrachunkowe wskazuje wierzyciela (np. publicznoprawnego albo handlowego), a konto pieniężne pokazuje formę zapłaty. Bez opisów kont interpretacja może być utrudniona.
Typowe błędy to: odwrócenie stron Wn/Ma, nieuwzględnienie, że spłata zmniejsza zobowiązanie, oraz mechaniczne przypisywanie płatności do "najczęstszego" wierzyciela (np. dostawców). Pomaga zasada: najpierw identyfikuj konto rozrachunkowe, potem konto pieniężne.
Zobowiązania wobec dostawców wynikają z zakupów i faktur, natomiast wobec urzędu skarbowego wynikają z rozliczeń podatkowych. W praktyce rozpoznaje się je po nazwie/strukturze konta rozrachunkowego i opisie operacji. Nie wystarczy sam fakt zapłaty z rachunku bankowego.
Najczęściej w zadaniach o dekretacji i analizie kont: po zaksięgowaniu powstania zobowiązania (np. z tytułu podatku lub faktury) pojawia się etap jego uregulowania. Egzamin sprawdza wtedy, czy umiesz odczytać korespondencję kont i wskazać właściwego wierzyciela oraz źródło środków.
Kluczowe są: nazwy kont (szczególnie kont rozrachunkowych i kont pieniężnych), strony zapisów (Wn/Ma) oraz kwoty obrotów. To pozwala stwierdzić, czy zobowiązanie się zmniejszyło (spłata) i czy zapłata była gotówkowa czy bezgotówkowa.
Ćwicz rozpoznawanie operacji na podstawie T-kont: powstanie zobowiązania, spłata, kompensata i uzgadnianie sald. Rób zadania z różnymi wierzycielami (dostawcy, pracownicy, urząd skarbowy, instytucje ubezpieczeniowe) i zawsze wskazuj, z jakiego konta pieniężnego nastąpiła zapłata.
info

Około 29% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "Pozostałe opcje dotyczą innych wierzycieli (pracownicy, ZUS, dostawcy) lub innej formy zapłaty (kasa)."

Materiały:

  • Podręcznik do rachunkowości finansowej: rozdziały o kontach rozrachunkowych i kontach pieniężnych
  • Zadania treningowe z dekretacji operacji gospodarczych (rozrachunki i spłata zobowiązań)
  • Materiały szkolne o typowych kontach: rozrachunki z US, ZUS, pracownikami i dostawcami

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego