Warsztaty terapii zajęciowej (WTZ) są formą wsparcia nastawioną na rehabilitację społeczną i zawodową. W praktyce oznacza to organizowanie zajęć i treningów, które pomagają osobie z niepełnosprawnością rozwijać umiejętności potrzebne w życiu codziennym oraz w przyszłej aktywności zawodowej. Stąd odpowiedź "przygotowanie do podjęcia zatrudnienia" najlepiej oddaje cel WTZ: budowanie kompetencji, nawyków i sprawności sprzyjających wejściu (lub powrotowi) na rynek pracy.
Odpowiedź "prowadzenie specjalistycznych usług opiekuńczych" jest nieprawidłowa, ponieważ usługi opiekuńcze to zwykle wsparcie w codziennym funkcjonowaniu (np. pomoc w czynnościach dnia codziennego) realizowane w ramach systemu pomocy społecznej, a nie główna funkcja WTZ. WTZ mogą wspierać samodzielność, ale nie są tożsame z usługami opiekuńczymi świadczonymi w miejscu zamieszkania.
Odpowiedź "prowadzenie specjalistycznych usług pielęgnacyjnych" także nie pasuje do roli WTZ. Pielęgnacja ma charakter medyczno-opiekuńczy (związany ze stanem zdrowia i czynnościami pielęgnacyjnymi), natomiast w WTZ nacisk kładzie się na aktywizację, terapię zajęciową, trening umiejętności i przygotowanie do funkcjonowania społecznego oraz zawodowego.
Odpowiedź "udzielanie pomocy materialnej przy likwidacji barier architektonicznych" odnosi się do instrumentów finansowych i programów wsparcia dotyczących dostosowania przestrzeni (np. mieszkania, wejścia, łazienki). To inny obszar pomocy niż zadania warsztatów, które realizują przede wszystkim proces rehabilitacji poprzez zajęcia i trening.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się pojęcia "opieka", "pielęgnacja" i "pomoc materialna", a pytanie dotyczy WTZ, zwykle poprawna będzie odpowiedź akcentująca aktywizację i przygotowanie do pracy, a nie świadczenia opiekuńcze czy finansowanie likwidacji barier.
