Emisję SO2 z energetycznego spalania węgla kamiennego można oszacować metodą wskaźnikową. Kluczowe są dwa kroki: (1) dobór właściwego wskaźnika z tabeli dla danej technologii i mocy źródła, (2) poprawne przemnożenie wskaźnika przez ilość spalonego paliwa.
Dobór wskaźnika: w treści podano "ruszt mechaniczny" oraz wydajność cieplną 2,5 MW. Taki obiekt należy do kategorii "≤ 3 MW". Dla SO2 tabela podaje wskaźnik w postaci 16·s w jednostkach kg/Mg, gdzie s oznacza zawartość siarki w paliwie wyrażoną w procentach.
Obliczenie wskaźnika liczbowego: dla węgla o zawartości siarki 2% podstawiamy s = 2, więc wskaźnik wynosi 16 × 2 = 32 kg/Mg. Oznacza to, że na każdą 1 Mg (1 tonę) spalonego węgla przypada 32 kg SO2.
Emisja całkowita: spalono 220 Mg węgla, więc emisja to 220 Mg × 32 kg/Mg = 7040 kg SO2. Jednostki "Mg" skracają się w rachunku, pozostają kilogramy, co jest dobrą kontrolą poprawności.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- Wyniki typu 4040 kg lub 5040 kg często wynikają z użycia niewłaściwego wskaźnika (z innego progu mocy/technologii) albo z błędu w mnożeniu 220 × 32.
- Wynik 1040 kg jest typowy dla pomylenia jednostek lub pominięcia wpływu siarki (np. nieuwzględnienie s lub potraktowanie go w sposób niezgodny z definicją w tabeli).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw zaznacz w tabeli technologię (ruszt mechaniczny vs stały), potem sprawdź próg mocy, a na końcu dopiero licz. Kontrola jednostek (kg/Mg) pomaga szybko wychwycić pomyłki.