KWALIFIKACJA EKA5 - CZERWIEC 2013

PYTANIE NR 41.
Zakład produkuje dwa typy śmigłowców objęte odrębnymi zleceniami. Koszty wydziałowe rozliczane są na poszczególne zlecenia proporcjonalnie do kosztów bezpośrednich. Na podstawie danych w tabeli kalkulacyjnej koszty wydziałowe przypadające na zlecenie 1 i 2 wynoszą odpowiednio
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z kosztami produkcji dwóch typów śmigłowców w kontekście egzaminu zawodowego dla
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koszty wydziałowe rozlicza się na zlecenia kluczem proporcjonalnym do kosztów bezpośrednich.
Najpierw ustala się udział kosztów bezpośrednich zlecenia 1 i 2 w ich łącznej sumie, a następnie tymi udziałami dzieli się łączną kwotę kosztów wydziałowych z tabeli. Otrzymane kwoty odpowiadają zleceniom 1 i 2.

Pełne wyjaśnienie:

W kalkulacji zleceniowej koszty wydziałowe są kosztami pośrednimi, których nie da się przypisać do produktu "wprost", dlatego rozlicza się je na zlecenia przy użyciu klucza rozliczeniowego. W treści zadania klucz jest podany jednoznacznie: proporcjonalnie do kosztów bezpośrednich.

Procedura jest zawsze taka sama:

  1. Odczytaj z tabeli kalkulacyjnej koszty bezpośrednie dla zlecenia 1 oraz zlecenia 2 i oblicz ich sumę łączną.
  2. Wyznacz udziały (proporcje): udział zlecenia 1 = (koszty bezpośrednie zlecenia 1) / (suma kosztów bezpośrednich obu zleceń), analogicznie dla zlecenia 2.
  3. Rozlicz koszty wydziałowe: łączną kwotę kosztów wydziałowych z tabeli pomnóż przez obliczone udziały. Otrzymasz kwotę przypadającą na każde zlecenie.
  4. Kontrola: suma rozliczonych kosztów wydziałowych na zlecenia 1 i 2 musi równać się łącznej kwocie kosztów wydziałowych z tabeli (to szybki test poprawności).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 30 000 zł i 30 000 zł sugeruje podział "po równo" (50/50). Taki wynik jest poprawny tylko wtedy, gdy koszty bezpośrednie obu zleceń są identyczne, co zwykle nie wynika z danych zadania.
  • 27 000 zł i 33 000 zł to odwrócenie przypisania: typowy błąd polega na pomyleniu, które zlecenie ma większy udział w kosztach bezpośrednich, a przez to powinno otrzymać większą część kosztów wydziałowych.
  • 35 000 zł i 25 000 zł daje inny rozkład proporcji niż wynika z klucza opartego na kosztach bezpośrednich; często wynika to z użycia niewłaściwej podstawy (np. tylko jednego składnika kosztów bezpośrednich) albo z błędów rachunkowych.

Wskazana odpowiedź wynika z poprawnego zastosowania klucza proporcjonalnego do kosztów bezpośrednich oraz zachowania zgodności sum kontrolnych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Koszty wydziałowe to koszty pośrednie związane z funkcjonowaniem wydziału produkcyjnego (np. utrzymanie hali, nadzór, energia wydziałowa), których nie da się przypisać bezpośrednio do jednego wyrobu. Rozlicza się je na zlecenia lub produkty przy użyciu klucza rozliczeniowego.
Najpierw liczysz sumę kosztów bezpośrednich wszystkich zleceń. Potem wyznaczasz udział każdego zlecenia w tej sumie. Na końcu mnożysz łączną kwotę kosztów wydziałowych przez te udziały. Wynikiem są koszty wydziałowe przypadające na poszczególne zlecenia.
Klucz jest potrzebny, bo koszty wydziałowe są wspólne dla wielu zleceń i nie mają jednoznacznego "nośnika" przypisania. Klucz (np. koszty bezpośrednie, roboczogodziny) ma odzwierciedlać, które zlecenie w większym stopniu "zużyło" zasoby wydziału.
Najczęściej myli się podstawę rozliczenia (np. bierze się tylko materiały), źle liczy się sumę kosztów bezpośrednich obu zleceń, odwraca się proporcje między zleceniem 1 i 2 albo brakuje kontroli, czy suma rozliczonych kosztów wydziałowych równa się kwocie ogółem.
Zastosuj kontrolę sumy: koszty wydziałowe przypisane do zlecenia 1 plus koszty wydziałowe przypisane do zlecenia 2 muszą dawać dokładnie łączną kwotę kosztów wydziałowych podaną w danych. Dodatkowo większe koszty bezpośrednie zwykle oznaczają większą część kosztów wydziałowych.
Koszty bezpośrednie to takie koszty, które można jednoznacznie przypisać do konkretnego zlecenia, np. materiały zużyte na dane zlecenie czy płace bezpośrednie. W zadaniu są one podstawą (nośnikiem) do rozliczenia kosztów wydziałowych między zleceniami.
Nie. To tylko jeden z możliwych kluczy. W praktyce klucz dobiera się tak, aby jak najlepiej odzwierciedlał przyczyny powstawania kosztów (np. roboczogodziny, maszynogodziny, płace bezpośrednie). Na egzaminie zawsze należy stosować klucz wskazany w treści zadania.
1) Dodaj koszty bezpośrednie zlecenia 1 i 2, aby mieć sumę łączną.
2) Podziel koszty bezpośrednie zlecenia 1 przez sumę łączną – to udział zlecenia 1.
3) Analogicznie policz udział zlecenia 2. Udziały powinny razem dać 1 (czyli 100%).
To typowy typ dystraktora w zadaniach egzaminacyjnych: sprawdza, czy uczeń poprawnie przypisuje większą część kosztów wydziałowych temu zleceniu, które ma większy udział w kosztach bezpośrednich. Błąd często wynika z pomylenia danych z tabeli lub nieuwagi przy przepisywaniu.
Ćwicz schemat: udział = koszty bezpośrednie / suma, a potem koszty wydziałowe zlecenia = udział × koszty wydziałowe ogółem. Zawsze rób kontrolę sumy i zapisuj obliczenia w kolejnych liniach. To ogranicza błędy rachunkowe i ułatwia szybkie sprawdzenie.
info

Około 31% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "Otrzymane kwoty odpowiadają zleceniom 1 i 2."

Materiały:

  • Brak możliwości weryfikacji źródła - wiedza ogólna z dziedziny rachunku kosztów (kalkulacja zleceniowa i rozliczanie kosztów wydziałowych)
  • Zadania treningowe z kalkulacji zleceniowej (arkusze ćwiczeń) wykorzystywane w kształceniu w zawodzie technik rachunkowości
  • Notatki z działu: klucze rozliczeniowe kosztów pośrednich oraz kalkulacja kosztu wytworzenia

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego