Odpady organiczne (biodegradowalne) najlepiej zagospodarowuje się metodami biologicznymi, ponieważ ich skład umożliwia rozkład przez mikroorganizmy. Dlatego odpowiedź "Kompostowanie" jest najbardziej właściwa: proces prowadzi do stabilizacji materiału organicznego, ograniczenia uciążliwości oraz wytworzenia produktu, który może być dalej wykorzystany (zależnie od jakości i wymagań dla kompostu).
"Składowanie na wysypisku" jest mniej korzystne środowiskowo dla bioodpadów: rozkład w warunkach składowiska może powodować powstawanie gazów (w tym metanu) oraz odcieków, a także uciążliwości zapachowe. W nowoczesnej gospodarce odpadami dąży się do ograniczania składowania frakcji biodegradowalnej.
"Incineracja w specjalistycznej instalacji" może być stosowana dla wielu odpadów, ale w przypadku odpadów organicznych często problemem jest wysoka wilgotność i mniejsza wartość opałowa, co może wymagać dosuszania lub domieszki paliwa. Z punktu widzenia racjonalnego doboru metody dla typowych bioodpadów, biologiczne przetwarzanie jest zwykle bardziej adekwatne.
"Neutralizacja chemiczna" służy przede wszystkim do zmiany właściwości odpadów problemowych (np. o określonej reaktywności lub składzie chemicznym). Dla typowych odpadów organicznych nie jest to metoda pierwszego wyboru i nie wykorzystuje ich naturalnej podatności na rozkład biologiczny.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: gdy w treści pojawiają się odpady organiczne/biodegradowalne, najczęściej właściwą ścieżką jest proces biologiczny (kompostowanie lub fermentacja), a składowanie i neutralizacja są zwykle odpowiedziami "pułapkami".
