Głębokość siewu jest jednym z kluczowych parametrów w uprawie towarowej marchwi, bo wpływa na tempo i wyrównanie wschodów oraz na późniejszą obsadę roślin. Marchew należy do gatunków o drobnych nasionach, które mają ograniczone zasoby energii na przebicie się przez warstwę gleby. Z tego powodu siew zbyt głęboki może skutkować opóźnionymi i nierównymi wschodami.
Prawidłowa głębokość 1–3 cm jest typowym zaleceniem agrotechnicznym dla marchwi w siewie bezpośrednim: pozwala utrzymać nasiona w wilgotnej warstwie gleby, a jednocześnie nie tworzy nadmiernej "pokrywy" utrudniającej wschody. W praktyce rolniczej i ogrodniczej operator siewnika powinien kontrolować tę głębokość w kilku miejscach pola, bo zmienia się ona wraz z zagęszczeniem gleby, strukturą i przygotowaniem roli.
- 4–5 cm – to głębokość zbyt duża dla marchwi w typowych warunkach. Może powodować wolne, nierówne wschody, a część siewek może nie przebić się na powierzchnię.
- 7–9 cm – w praktyce jest to głębokość skrajnie nieodpowiednia dla drobnonasiennych warzyw. Prowadziłaby do bardzo dużych strat wschodów i silnego opóźnienia rozwoju.
- 10–11 cm – tak głęboki siew jest niewłaściwy; w warunkach polowych byłby najczęściej technicznie i biologicznie nieuzasadniony dla marchwi.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się jeden zakres "kilka centymetrów" oraz wartości wyraźnie większe, to dla gatunków drobnonasiennych (jak marchew) prawidłowy będzie wariant płytszy. Na produkcji towarowej pamiętaj też o związku: im cięższa/zbita gleba i im większe ryzyko zaskorupienia, tym bardziej krytyczne jest unikanie zbyt głębokiego siewu.
