W hodowli drobnoustrojów na podłożu agarowym szybkość wzrostu (czyli tempo tworzenia kolonii i przyrost biomasy) jest w praktyce determinowana przede wszystkim przez czynniki, które bezpośrednio regulują metabolizm i dostęp do wody oraz składników odżywczych.
"Temperatura otoczenia" wpływa na aktywność enzymatyczną i płynność błon komórkowych. Dla większości drobnoustrojów istnieje zakres temperatur: minimalna, optymalna i maksymalna; odchylenie od optimum spowalnia podziały komórkowe, a skrajności mogą hamować wzrost lub prowadzić do obumarcia.
"Wilgotność powietrza" ma znaczenie pośrednie, ale bardzo praktyczne: niska wilgotność sprzyja wysychaniu powierzchni agaru, co ogranicza dostępność wody dla komórek i może hamować wzrost lub zmieniać morfologię kolonii. W laboratoriach stosuje się rozwiązania ograniczające wysychanie (odwrócone płytki, odpowiednie pojemniki/inkubatory).
"Rodzaj użytego agaru" rozumiany jako dobór podłoża (jego skład, selektywność, czynniki różnicujące) wpływa na to, czy drobnoustrój ma dostęp do odpowiednich źródeł węgla i azotu oraz czy nie jest hamowany przez inhibitory. To może istotnie zmieniać szybkość wzrostu, a nawet umożliwiać lub uniemożliwiać pojawienie się kolonii.
"Czas ekspozycji na światło" w standardowych hodowlach wielu bakterii i drożdży nie jest czynnikiem kluczowym dla szybkości wzrostu na agarze, ponieważ energia i budulec pochodzą z substratów w podłożu, a nie ze światła. Dlatego w typowych warunkach laboratoryjnych światło zwykle nie determinuje tempa wzrostu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne? Ponieważ dotyczą czynników, które bezpośrednio zmieniają warunki fizykochemiczne wzrostu (temperatura), gospodarkę wodną (wilgotność) albo dostępność i jakość pożywki (rodzaj agaru/podłoża). Światło może mieć znaczenie w szczególnych przypadkach (np. mikroorganizmy fototroficzne lub wrażliwe na promieniowanie), ale nie jest to standardowy czynnik kontrolowany przy rutynowych posiewach na agarze.
