Hałas jest czynnikiem szkodliwym w środowisku pracy, który oddziałuje przede wszystkim na narząd słuchu. Długotrwała lub intensywna ekspozycja może prowadzić m.in. do pogorszenia słuchu, szumów usznych oraz zwiększenia zmęczenia i obniżenia koncentracji. Dlatego właściwym wyborem środka ochrony indywidualnej w sytuacji narażenia na hałas są ochronniki słuchu.
Odpowiedź "ochronniki słuchu" jest poprawna, ponieważ obejmuje środki zaprojektowane do ograniczania docierającej do ucha energii akustycznej. W praktyce spotyka się dwa podstawowe typy: nauszniki przeciwhałasowe (osłaniają małżowinę uszną) oraz wkładki przeciwhałasowe (umieszczane w przewodzie słuchowym). Dobór konkretnego typu zależy od warunków pracy (komfort, wymagania higieniczne, kompatybilność z innymi ŚOI) oraz od wymaganego poziomu tłumienia.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odpowiadają innym zagrożeniom:
- "Okulary ochronne" stosuje się, gdy występuje ryzyko urazów oczu (np. odpryski, pyły, rozbryzgi cieczy). Nie ograniczają one hałasu.
- "Rękawice ochronne" dobiera się do zagrożeń dla dłoni (mechanicznych, chemicznych, termicznych). Nie stanowią ochrony przed oddziaływaniem akustycznym.
- "Buty ochronne" chronią stopy (np. przed uderzeniem, zgnieceniem, przebiciem podeszwy, poślizgiem). Nie mają funkcji ochrony słuchu.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dobór ŚOI najpierw nazwij czynnik (tu: hałas), następnie powiąż go z narządem/obszarem ciała (tu: słuch), a dopiero potem wybierz grupę ochrony (tu: ochronniki słuchu). Taki schemat ogranicza ryzyko pomyłek wynikających z przyzwyczajeń do "najczęściej używanych" ŚOI na danym stanowisku.
