W odnowieniach pochodzenia naturalnego młode pokolenie drzew powstaje najczęściej z samosiewu. W praktyce terenowej zdarzają się jednak wypady powierzchniowe, czyli wyraźne luki, gdzie odnowienie nie pojawiło się albo zostało uszkodzone (np. przez zgryzanie, zadeptanie, przesuszenie czy szkody od czynników biotycznych i abiotycznych). Takie luki mogą obniżać udatność odnowienia oraz zaburzać pożądany skład i zwarcie.
Uzupełnienia polegają na wprowadzeniu sadzonek w miejsca, gdzie powstały luki o charakterze powierzchniowym. Zgodnie z przywołanymi zasadami hodowlanymi zaleca się wykonywanie uzupełnień, gdy wypady powierzchniowe przekraczają 0,5 ara. To ważny próg decyzyjny: poniżej tej wartości małe luki często mogą zostać wypełnione naturalnie (np. przez dalszy samosiew) lub ich wpływ na efekt hodowlany jest ograniczony, natomiast większe luki mogą wymagać aktywnej interwencji.
Dlatego odpowiedź "0,5 ara" jest właściwa: pytanie dotyczy wartości granicznej, powyżej której zaleca się uzupełnienia. Warto też pamiętać o jednostkach: 1 ar = 100 m², więc 0,5 ara to 50 m². Częstą pomyłką na egzaminie jest wybór "1,0 ara", bo wydaje się "bardziej naturalne", jednak próg jest niższy.
Pozostałe propozycje (1,0 ara; 1,5 ara; 2,0 arów) są niepoprawne, ponieważ przesuwają próg zalecenia na większą powierzchnię luki, niż wynika to z zasad. Ich wybór zwykle wynika z mylenia wartości 0,5 z 1,0 lub z założenia, że dopiero bardzo duże luki należy dosadzać.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach występują wartości 0,5 oraz 1,0, zawsze sprawdź, czy pytanie dotyczy progu "powyżej" i czy w przepisie nie ma wartości połówkowej (częste w zaleceniach hodowlanych).
