W zadaniu trzeba oprzeć się wyłącznie na danych liczbowych z tabeli (2019–2021) i wybrać zdanie prawdziwe dla tych konkretnych wartości.
Sprawdźmy, co dzieje się rok do roku:
- Energia: 5000 → 5500 → 6000 MWh, czyli co roku wzrost o 500 MWh.
- Emisja CO2: 10 → 11 → 12 t, czyli co roku wzrost o 1 tonę.
Gdy oba szeregi rosną w stałym tempie, warto sprawdzić wskaźnik jednostkowy (czyli "ile emisji przypada na 1 MWh"):
- 2019: 10/5000 = 0,002 t/MWh
- 2020: 11/5500 = 0,002 t/MWh
- 2021: 12/6000 = 0,002 t/MWh
Wskaźnik jest taki sam w każdym roku, więc w przedstawionym zestawie danych emisja zwiększa się proporcjonalnie do energii (zachowany jest stały stosunek emisji do produkcji).
Dlaczego pozostałe stwierdzenia są błędne?
- "Emisja CO2 jest niezależna od ilości wyprodukowanej energii" – niezależność oznaczałaby brak związku, a tu wzrost energii towarzyszy wzrostowi emisji w każdym kolejnym roku.
- "Emisja CO2 maleje wraz ze wzrostem ilości wyprodukowanej energii" – dane pokazują odwrotny kierunek: emisja rośnie z 10 do 12 t.
- "Emisja CO2 jest stała niezależnie od ilości wyprodukowanej energii" – stałość oznaczałaby tę samą wartość emisji w każdym roku, a w tabeli wartości są różne (10, 11, 12).
W praktyce, przy analizie instalacji OZE, podobne porównania mogą dotyczyć np. emisji w cyklu życia (LCA) lub emisji pośrednich przypisywanych do produkcji. Na egzaminie kluczowe jest jednak to, by wnioski wyciągać dokładnie z podanych danych, a nie z ogólnych przekonań o danej technologii.