W katalogu bibliotecznym (drukowanym lub elektronicznym) celem szaty graficznej nie jest przede wszystkim "ładny wygląd", tylko sprawne korzystanie z informacji. Dlatego odpowiedź "Czytelność i łatwość nawigacji" jest właściwa: użytkownik powinien bez wysiłku odczytać treść (opisy bibliograficzne, działy, sygnatury) i szybko zorientować się, gdzie jest oraz jak przejść do potrzebnej części.
"Kolorystyka zgodna z ulubionymi kolorami dyrektora biblioteki" jest błędna, ponieważ opiera się na preferencji jednej osoby, a nie na potrzebach użytkowników i zasadach czytelności (np. kontrast). Taki wybór może nawet pogorszyć dostępność i odbiór treści.
"Duże, jaskrawe obrazy, które przyciągną uwagę" również nie stanowią nadrzędnego kryterium. Nadmiar mocnych bodźców wizualnych może rozpraszać, utrudniać skanowanie tekstu i osłabiać hierarchię informacji. W katalogu priorytetem jest przejrzystość, a elementy graficzne powinny wspierać strukturę, nie dominować nad treścią.
"Wielkość czcionki zgodna z preferencjami projektanta" jest niepoprawna, bo rozmiar pisma dobiera się do funkcji, nośnika i odbiorców (czytelność, typ treści, warunki czytania), a nie do subiektywnego gustu autora projektu. W praktyce liczy się spójna typografia, odpowiednie odstępy, wyróżnienie nagłówków oraz przewidywalny układ.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy materiału informacyjnego/bibliograficznego, najczęściej wygrywa odpowiedź związana z użytecznością: czytelność, logiczna struktura, konsekwentna nawigacja i łatwość wyszukiwania.
