Projekt koncepcyjny terenów zieleni (koncepcja) służy przede wszystkim do pokazania zamysłu kompozycyjnego i funkcjonalnego oraz do uzgodnień: z inwestorem, urzędem, interesariuszami i na etapie wstępnych analiz kosztów. W koncepcji najczęściej przedstawia się układ stref (np. rekreacja, wypoczynek, komunikacja), ogólną kompozycję zieleni oraz podstawowe elementy zagospodarowania.
Dlatego odpowiedź "Szczegółowe informacje dotyczące pielęgnacji każdej rośliny." jest właściwa jako element, który nie musi być zawarty w koncepcji. Takie informacje są zwykle opracowywane dopiero wtedy, gdy ustalono docelowe rozwiązania (gatunki/odmiany, technologię wykonania, warunki siedliskowe, dostęp do wody) i gdy potrzebny jest dokument do utrzymania obiektu (np. plan pielęgnacji, specyfikacje, harmonogramy prac).
- "Lokalizacja i rozmieszczenie roślin." – w koncepcji pokazuje się, gdzie planowana jest zieleń (układ nasadzeń, grupy roślin, strefy trawników), bo to wpływa na funkcję i wygląd parku.
- "Propozycje ścieżek i miejsc siedzących." – ciągi piesze i miejsca odpoczynku to kluczowa część programu funkcjonalnego parku; bez nich koncepcja byłaby niepełna.
- "Zastosowanie różnych typów zieleni, takich jak trawniki, krzewy i drzewa." – dobór typów zieleni (warstw roślinności) jest elementem ideowym i kompozycyjnym, typowym dla etapu koncepcji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawiają się bardzo szczegółowe wymagania eksploatacyjne (np. instrukcje pielęgnacji "każdej rośliny"), często oznacza to etap późniejszy niż koncepcja. W koncepcji szuka się rozwiązań "co i gdzie", a nie pełnej instrukcji "jak utrzymać" w detalu.
