KWALIFIKACJA INF2 - TEST WIEDZY NR 1

PYTANIE NR 24.
Załóżmy, że masz sieć o adresie 192.168.1.0/24 i chcesz podzielić ją na mniejsze podsieci, tak aby każda z nich mogła obsłużyć co najmniej 50 hostów. Jaki powinien być prefiks CIDR dla tych podsieci?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby podsieć obsłużyła co najmniej 50 hostów, potrzebuje minimum 50 użytecznych adresów. Liczba hostów w podsieci to 2^n − 2, gdzie n to liczba bitów hosta. Dla /26 mamy 6 bitów hosta: 2^6 − 2 = 62, więc warunek jest spełniony. Dla /27 byłoby tylko 30 hostów.

Pełne wyjaśnienie:

W adresacji IPv4 prefiks CIDR (np. /26) informuje, ile bitów w 32-bitowym adresie należy do części sieciowej. Pozostałe bity tworzą część hostową, która determinuje, ile adresów można wykorzystać w danej podsieci.

Krok 1: Ustal liczbę bitów hosta
Jeżeli prefiks wynosi /x, to liczba bitów hosta wynosi n = 32 − x.

Krok 2: Oblicz liczbę użytecznych hostów
Podsieć zawiera łącznie 2^n adresów, ale zwykle 2 adresy są zarezerwowane: adres sieci (wszystkie bity hosta = 0) oraz adres rozgłoszeniowy broadcast (wszystkie bity hosta = 1). Dlatego liczba użytecznych adresów hostów to 2^n − 2.

Krok 3: Sprawdź odpowiedzi

  • /26: n = 32 − 26 = 6, więc hostów: 2^6 − 2 = 64 − 2 = 62. To spełnia warunek "co najmniej 50 hostów".
  • /27: n = 5, hostów: 2^5 − 2 = 32 − 2 = 30. Za mało na wymagane 50.
  • /28: n = 4, hostów: 2^4 − 2 = 16 − 2 = 14. Również za mało.
  • /25: n = 7, hostów: 2^7 − 2 = 128 − 2 = 126. Warunek jest spełniony, ale podsieć jest większa niż potrzeba; skoro pytanie dotyczy właściwego prefiksu dla podsieci mającej co najmniej 50 hostów, wybiera się najmniejszą podsieć spełniającą wymaganie, czyli /26.

Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj typowe wartości: /26 daje 64 adresy (62 hosty), /27 daje 32 adresy (30 hostów). To często przyspiesza odpowiedź bez pełnych obliczeń, ale zawsze warto umieć je odtworzyć.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Policz liczbę bitów hosta: n = 32 − prefiks. Następnie liczba użytecznych adresów hostów to zwykle 2^n − 2, bo odejmujesz adres sieci i adres rozgłoszeniowy. Np. dla /26: n=6, więc 2^6−2=62 hosty.
W typowej podsieci IPv4 dwa adresy mają specjalne znaczenie: adres sieci (wszystkie bity hosta = 0) identyfikuje podsieć, a adres broadcast (wszystkie bity hosta = 1) służy do rozgłaszania do całej podsieci. Dlatego nie są one przydzielane hostom.
Oznacza sieć IPv4, w której 24 bity opisują część sieciową, a 8 bitów część hostową. Taka sieć ma 256 adresów łącznie (2^8), zwykle 254 użyteczne dla hostów. To popularna "prywatna" sieć w LAN.
Podział /24 na /26 zwiększa prefiks o 2 bity, więc powstają 4 podsieci. Każda ma 64 adresy (62 hosty). W praktyce będą to zakresy co 64: .0, .64, .128, .192 (z odpowiednimi adresami broadcast na końcu każdego zakresu).
Tak. /25 daje 7 bitów hosta, więc 2^7 − 2 = 126 użytecznych hostów. W zadaniach egzaminacyjnych zwykle szuka się jednak najmniejszej podsieci spełniającej wymaganie. Dla ≥50 hostów minimalnie wystarcza /26 (62 hosty).
Prefiks /27 zostawia tylko 5 bitów hosta. To daje łącznie 32 adresy, a użytecznych hostów zwykle 30 (32 − 2). Ponieważ 30 < 50, taka podsieć jest za mała. To częsty błąd: większy numer prefiksu oznacza mniejszą podsieć.
Warto zapamiętać kilka "kamieni milowych": /24 → 254 hosty, /25 → 126, /26 → 62, /27 → 30, /28 → 14. To wynika z potęg dwójki: liczba hostów spada o połowę przy każdym zwiększeniu prefiksu o 1 (z uwzględnieniem −2).
Gdy chcesz podzielić jedną większą sieć na mniejsze segmenty (np. VLAN-y) i ograniczyć rozgłoszenia, a jednocześnie nie potrzebujesz setek adresów w każdym segmencie. /26 jest typowe dla działu z kilkudziesięcioma urządzeniami: komputery, drukarki, telefony IP.
Najczęstsze pomyłki to: nieuwzględnianie odejmowania 2 adresów, mylenie /26 z /62, błędne liczenie bitów (32 − prefiks), oraz odwrócenie zależności (większy prefiks = mniejsza sieć). Pomaga rozpisanie n i szybkie 2^n − 2.
W klasycznym modelu podsieci IPv4 zwykle odejmuje się 2 adresy (sieć i broadcast). W praktyce istnieją wyjątki w specyficznych zastosowaniach (np. pewne łącza punkt-punkt), ale w typowych zadaniach egzaminacyjnych dla LAN przyjmuje się regułę 2^n − 2.
info

Statystycznie 48% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Według specjalistów z branży: "Aby podsieć obsłużyła co najmniej 50 hostów, potrzebuje minimum 50 użytecznych adresów."

Źródła:

  • RFC 4632: Classless Inter-domain Routing (CIDR): The Internet Address Assignment and Aggregation Plan, IETF, 2006
  • RFC 950: Internet Standard Subnetting Procedure, IETF, 1985
  • Cisco: "Subnetting Examples" / "IP Subnetting", Cisco Learning Network / Documentation (materiał o obliczaniu liczby hostów w podsieci)

Materiały:

  • Podręczniki do administracji sieciami komputerowymi (dział: adresacja IPv4 i subnetting)
  • Dokumentacja IETF dotycząca CIDR i klasycznego subnettingu IPv4
  • Ćwiczenia z kalkulatorem podsieci (weryfikacja wyników po własnych obliczeniach)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego