W podsieci IPv4 część adresów nie może być przypisana hostom: jeden adres to adres sieci, a jeden to adres rozgłoszeniowy. Dlatego liczba użytecznych adresów hostów jest zwykle równa: liczba wszystkich adresów w podsieci minus 2.
W zadaniu ma być dokładnie 30 adresów hostów do wykorzystania. Szukamy więc takiej wielkości podsieci, aby:
liczba adresów w podsieci − 2 = 30
czyli liczba adresów w podsieci = 32.
Podsieć mająca 32 adresy odpowiada prefiksowi /27, bo pozostawia 5 bitów na część hosta (2^5 = 32). Zatem każda nowa podsieć powinna mieć maskę /27, co daje 30 użytecznych adresów dla urządzeń.
Sieć wyjściowa to 192.168.30.0/24. Przejście z /24 na /27 oznacza wydłużenie prefiksu o 3 bity, czyli przeznaczenie 3 bitów na numer podsieci. Liczba równych podsieci powstałych z takiego podziału wynosi:
2^3 = 8.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- 16 oznaczałoby "pożyczenie" 4 bitów (np. /28). Podsieć /28 ma 16 adresów łącznie, a więc 14 użytecznych hostów, co nie spełnia warunku 30.
- 32 oznaczałoby "pożyczenie" 5 bitów (np. /29). Taka podsieć ma jeszcze mniej adresów hostów (8 łącznie, 6 użytecznych).
- 48 nie jest potęgą dwójki, więc nie może być liczbą równych podsieci uzyskaną wyłącznie przez podział binarny prefiksu w CIDR.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się wartości niebędące potęgą dwójki, często są to dystraktory — w subnettingu standardowo operuje się na blokach 2^n.
