PSD zwykle zachowuje elementy potrzebne do dalszej pracy: warstwy, grupy, maski, style warstw, kanały, a często też edytowalny tekst i ustawienia efektów. JPEG najczęściej zapisuje tylko wynikowy, spłaszczony obraz. W praktyce oznacza to, że PSD pozwala szybko poprawić projekt, a JPEG wymagałby często odtwarzania zmian od zera.