W panoramie fotograficznej wykonujesz serię kadrów, które mają się później bezproblemowo połączyć. Dlatego w praktyce dąży się do spójnej jakości i spójnych parametrów między ujęciami: podobnej jasności, podobnej ostrości oraz możliwie małej ilości szumu.
Ustawienie "ISO 100, przysłona f/16, czas 1/125 s" jest najbardziej typowe, ponieważ:
- Niskie ISO (np. 100) ogranicza szum i zachowuje szczegóły, co jest ważne, bo panorama często bywa kadrowana i oglądana w dużej rozdzielczości.
- Przysłona f/16 daje dużą głębię ostrości, przydatną w panoramach krajobrazowych, gdzie ostrość zwykle ma obejmować większą część sceny.
- Czas 1/125 s jest na tyle krótki, że przy typowych warunkach dziennych i rozsądnej technice ogranicza ryzyko poruszenia (choć w panoramach często i tak pracuje się ze statywem).
Pozostałe propozycje są mniej odpowiednie z typowych powodów:
- "ISO 800, f/2.8, 1/60 s" oraz "ISO 1600, f/1.4, 1/30 s" sugerują podejście jak do fotografii w bardzo słabym świetle. W panoramie wysokie ISO zwiększa szum, a bardzo duży otwór przysłony zmniejsza głębię ostrości, co może dać nierówne wrażenie ostrości między kadrami.
- "ISO 200, f/22, 1/500 s" idzie w kierunku maksymalnego domknięcia przysłony. Choć daje dużą głębię ostrości, f/22 bywa wybierane rzadziej, bo ekstremalne domknięcie może obniżać szczegółowość na skutek zjawisk optycznych, a bardzo krótki czas 1/500 s nie jest zwykle celem samym w sobie przy panoramach.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o panoramę szukaj ustawień "krajobrazowych": niskie ISO i przysłona dająca dużą głębię ostrości, a nie ustawień typowych dla portretu (bardzo mała głębia ostrości) lub fotografii nocnej (bardzo wysokie ISO).
