Storyboard (scenorys) to narzędzie planowania reklamy telewizyjnej i innych form wideo na etapie preprodukcji. Ma postać uporządkowanej sekwencji kadrów (rysunków lub szkiców), gdzie każdy kadr odpowiada planowanemu ujęciu w finalnym filmie. Obok rysunków zwykle znajdują się opisy: co dzieje się w danym momencie, jak przebiega akcja, jakie są dialogi, jakie dźwięki mają się pojawić oraz ewentualne uwagi techniczne (np. ruch kamery, kompozycja).
Odpowiedź "storyboard." jest poprawna, ponieważ dokładnie opisuje "serię szkiców będących wskazówkami przy realizacji reklamy telewizyjnej": szkice pełnią rolę instrukcji dla ekipy i ułatwiają wspólne zrozumienie koncepcji przez reżysera, operatora, klienta i pozostałe osoby zaangażowane w produkcję. Storyboard pomaga też w planowaniu budżetu i organizacji planu zdjęciowego (liczba ujęć, lokacje, rekwizyty).
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do definicji serii szkiców:
- "teaser." to zapowiedź/zwiastun mający wzbudzić zainteresowanie odbiorcy. Jest to forma gotowego komunikatu (najczęściej wideo), a nie dokument rysunkowy służący do planowania ujęć.
- "master." w praktyce produkcyjnej oznacza materiał finalny/źródłowy do dalszej dystrybucji lub emisji (wersję docelową). To efekt końcowy pracy, nie zestaw szkiców przygotowawczych.
- "twin." nie jest standardowym terminem na określenie scenorysu w produkcji reklamy telewizyjnej; nie opisuje też wprost dokumentu z kolejnymi kadrami i opisami.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "seria szkiców", "kolejne kadry", "opis akcji/dźwięku", zwykle chodzi o storyboard/scenorys, czyli wizualny plan ujęć przed realizacją.
