W modulacjach cyfrowych kluczowe jest rozpoznanie, który parametr fali nośnej przenosi informację. Na oscylogramach (w dziedzinie czasu) zwykle obserwuje się, czy zmienia się obwiednia (amplituda), "zagęszczenie" okresów (częstotliwość) albo przesunięcia przebiegu względem odniesienia (faza).
ASK (Amplitude Shift Keying) polega na tym, że sygnał zmodulowany ma tę samą częstotliwość nośną, ale jego amplituda przyjmuje różne poziomy zależnie od bitu/symbolu. Na przebiegu widać więc odcinki o większej i mniejszej amplitudzie (czasem także stan bliski zera w wariancie OOK).
Odpowiedź "FSK" jest niepoprawna, gdyż w FSK informacja jest kodowana przez przełączanie częstotliwości nośnej (np. dwie różne częstotliwości dla "0" i "1"). Na oscylogramie objawia się to zmianą okresu przebiegu w czasie, nawet jeśli amplituda pozostaje podobna.
Odpowiedź "PSK" nie pasuje, jeśli nie obserwuje się skokowych zmian fazy przy stałej amplitudzie. W PSK amplituda jest w przybliżeniu stała, a symbole różnią się kątem fazowym, co można dostrzec jako "przeskok" przebiegu (zmiana położenia maksymów/minimów względem osi czasu).
Odpowiedź "QPSK" również byłaby właściwa tylko wtedy, gdy oscylogram (lub dodatkowo diagram konstelacji) wskazywał na cztery stany fazy (2 bity na symbol). Samo stwierdzenie "jest PSK" nie wystarcza do QPSK bez przesłanek o liczbie stanów/symboli.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zadaj sobie pytanie: "Czy zmienia się amplituda, częstotliwość czy faza?" Dopiero potem wybieraj skrót modulacji. To minimalizuje pomyłki wynikające z podobieństwa nazw.
