Pole widzenia to parametr opisujący, jak duży obszar obiektu (lub jak duży kąt) jest widoczny przez dany układ optyczny. W praktyce pomiar pola widzenia polega na wyznaczeniu granic widocznego obrazu (np. krawędzi pola) i odniesieniu ich do znanej skali, kąta lub geometrii stanowiska pomiarowego.
Jeżeli schemat przedstawia typowy układ do wyznaczania granic pola (np. z elementem odniesienia/znacznikiem i sposobem obserwacji krańców obrazu), to właściwą wielkością mierzoną będzie właśnie pole widzenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Zdolność rozdzielcza dotyczy tego, czy układ rozróżnia dwa bliskie szczegóły (linie/punkty). Do tego stosuje się inne procedury i wzorce (tablice/siatki o rosnącej częstości przestrzennej), a nie układ nastawiony na określanie krańców widocznego pola.
- Średnica źrenicy wejściowej i średnica źrenicy wyjściowej to parametry aperturowe. Ich pomiar wymaga obserwacji/obrazowania odpowiedniej źrenicy (np. metoda z obiektywem pomocniczym, mikroskopem pomiarowym, projekcją), aby zmierzyć średnicę obrazu przysłony aperturowej widzianej od strony przedmiotu (wejściowa) lub od strony oka/detektora (wyjściowa).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku widzisz rozwiązanie służące do wyznaczenia "krawędzi" widocznego obrazu (granice pola), myśl o polu widzenia. Gdy pojawia się wzorzec drobnych detali (linie/punkty) – częściej chodzi o rozdzielczość. Gdy kluczowe jest obrazowanie otworu/przysłony – zwykle chodzi o źrenice.
