"Spływ błotny" oznacza rodzaj ruchu masowego, w którym materiał zwietrzelinowy i grunt są silnie uwodnione, tracą spójność i zaczynają płynąć. Taki proces jest zwykle gwałtowny (krótki czas trwania), a transportowany materiał ma często frakcję drobną (muł, ił) z domieszką okruchów. Kluczowa cecha diagnostyczna to to, że mieszanina zachowuje się podobnie do cieczy: "spływa" i może wypełniać zagłębienia terenu.
Odpowiedź "spełzywanie" nie pasuje, gdyż spełzywanie to bardzo powolny ruch gruntu na stoku (często centymetry rocznie), zwykle bez nagłego "spływania" masy. W praktyce rozpoznaje się je po subtelnych deformacjach (np. przechylone słupki, wygięte pnie), a nie po dynamicznym przemieszczaniu błota.
Odpowiedź "erozja wgłębna" odnosi się do procesu rzecznego – pogłębiania dna koryta przez płynącą wodę. To inny mechanizm i inna strefa działania: koryto cieku, nie ruch masy stokowej jako takiej. Nawet jeśli woda jest czynnikiem sprawczym, erozja wgłębna dotyczy głównie pracy wody w korycie, a nie płynięcia zwodnionego gruntu.
Odpowiedź "osuwisko" jest ruchem masowym, ale zwykle ma inną geometrię i mechanikę: masa przemieszcza się po powierzchni poślizgu (rotacyjnie lub translacyjnie), często jako blok lub pakiety gruntu, a nie jako płynąca, silnie uwodniona mieszanina. W osuwisku można obserwować skarpę osuwiskową i wyraźne progi/nisze.
Na egzaminie warto zapamiętać rozróżnienie: płynięcie uwodnionej masy → spływ błotny; powolne pełzanie → spełzywanie; poślizg masy po powierzchni → osuwisko; pogłębianie koryta → erozja wgłębna.
